چگونه فوتبال بازی کنیم؟!

     جک یکی از علاقه مندان مشتاق فوتبال بود و همیشه میل شدیدی برای بازی داشت. در واقع، در سن ۱۰ سالگی او مهارت فوتبال در او دیده شد.      
         
         
     
چگونه فوتبال بازی کنیم؟!          
     
     
         
     
     
     
 
جک یکی از علاقه مندان مشتاق فوتبال بود و همیشه میل شدیدی برای بازی داشت. در واقع، در سن ۱۰ سالگی او مهارت فوتبال در او دیده شد. پدر و مادرش استعداد وی را تشخیص دادند و به درستی وی را تشویق کرده و تحت فشار قرار دادند، تا او برای موفقیت در فوتبال تلاش کند. پس از آن، او همواره در حال پیشرفت بود.
 
آنچه در بالا آمد می تواند داستان زندگی هر کدام از بازیکنان فوتبالی باشد که دل طرفداران آنها در سراسر جهان برای ایشان می تپد. آنچه آنها را تبدیل به ستاره و چنین بازیکنانی کرده است، شور خالص و قاطع آنها برای رسیدن به بهترین ها بوده است. می شود این فرد کریستیانو رونالدو و یا دیوید بکهام جذاب و فوق العاده باشد. حدس زدن این که این دو برای جوانان و بسیاری دیگر مانند خدایان و بت هستند، اصلا سخت نیست! همه چیزی که آنها می خواهند بدانند این است که چگونه فوتبال بازی کنند. بنابراین این متن را به همه دوستداران فوتبال تقدیم می کنیم – این شوط اول است!
 
● یاد بگیریم چگونه فوتبال بازی کنیم
 
▪ قوانین را رعایت کنید
 
وقتی می خواهید در هر ورزشی پیشرفت کنید، اولین چیزی که باید بدانید قوانین است. هنگامی که با قوانین و نحوه بازی کاملا آشنا شدید، سپس می توانید در فعالیت پایی استاد شوید. این همه بی فایده خواهد بود اگر شما یک بازیکن بسیار عالی باشید، اما مقررات را ندانید. به عنوان مثال شما مهارت فوق العاده دفاع را دارید اما از قوانین دفاع چیزی نمی دانید، پس در نهایت در زمین بازی با خطای خود به حریف یک شانس می دهید. بهترین راه شناخت قوانین این است که به جای حفظ کردن و به خاطر سپردن آنها را در زمین بیاموزید، شما می توانید یادگیری قواعد را با موقعیت حضور در میدان همراه کنید. هنگامی که در مورد بازی فوتبال برای مبتدیان صحبت می شود، این یک عامل ضروری است. ادامه مطلب را در قوانین اولیه فوتبال را مطالعه کنید.
 
▪ مهارت های ضروری
 
اگر می خواهید یاد بگیرید فوتبال بازی کنید، باید پاس دادن، دریبل زدن، دریافت، شوت زدن ، سرزدن، ضربه زدن و تله را بدانید. بیایید قدم به قدم جلو برویم.
 
ـ پاس دادن: عبور دادن توپ با درون پای خود، مهارت اساسی که شما می توانید با آن شروع به یادگیری کنید تا توپ را پاس بدهید. به محض این که آن را آموختید، بروید برای کارهای پیچیده تری که با پا انجام دهید و تکل کنید. با تمرین مداوم و بدون توقف، می توانید بر مهارت تسلط یابید. فقط تمرین و تمرین می تواند مهارت پاس دادن ما را بالا ببرد. برای یادگیری بازی فوتبال با روش بهتر تمرین اجتناب ناپذیر است.
 
ـ دریبل کردن: دریبل کردن یعنی فریب دادن حریف و گذشتن از آنها تا به هدف برسید. این کار به پایی چابک و توان ورزشی نیاز دارد. نکته اساسی در مورد دریبل کردن این است که هیچ بازیکن فوتبالی در نیمه زمین خودش دریبل نمی کند. پس، حتی زمانی که شما در نیمه زمین حریف دریبل می کنید، شما نیاز دارید که با تیم همراه باشید. نیاز نیست که هر بار که توپ به شما برسد، دریبل کنید. تجزیه و تحلیل وضعیت بازی قبل از دریبل کردن کاملا ضروری است. ادامه مطلب را در حرکت دریبل فوتبال بخوانید.
 
ـ دریافت: گرفتن توپ در موقعیت صحیح، دریافت یکی دیگر از چیزهایی است که باید بدانید، در غیر این صورت شما نمی توانید فوتبال بازی کنید. اگر یک پاس بسیار خوب به شما داده شود اما آن را خوب دریافت نکنید، شما بازی را از دست داده اید. فرصت امتیاز گرفتن با دریافت در معرض خطر قرار گرفته است. اولین تماس در حال دریافت توپ همان مسئله مهم است. باز هم، درست مثل پاس دادن، شما باید برای دریافت توپ از قسمت داخلی پا استفاده کنید. ادامه مطلب در شرایط تمرین و فعالیت برای فوتبال.
 
ـ شوت زدن: شوت زدن یعنی ضربه زدن به توپ در پست های هدف و یا شوت زدن به توپ در پست هدف از یک موقعیت خاص. خوب، شما در دریبل کردن، دریافت و پاس دادن خیلی خوب هستید. اما وقتی می خواهید شوت بزنید، اگر چاشنی شما نم بکشد این برای شما و تیم خوب نیست. به این ترتیب شما قادر نخواهید بود گل بزنید، چون شما توانایی زدن شوت های دقیق و قدرتمند را در وجود خود ندارید. نکته مهم در شوت زدن قدرت نیست، بلکه زمان بندی صحیح و کنترل توپ می باشد. باید بر روی پست هدف تمرکز شود. هدف اصلی از این بازی امتیاز گرفتن با گلهایی است که می زنید، بنابراین پست هدف جایی است که باید تمام مدت در نظر آورده شود.
 
ـ سر زدن: آه لطفا چیزی شبیه به آنچه زین الدین زیدان در برابر ماترازی در آن بازی فینال کرد را انجام ندهید! سرزدن به توپ همان چیزی است که من می خواهم راجع به آن صحبت کنم و جنبه بسیار قابل توجهی از فوتبال است. هنگامی که توپ در هوا است، مانند وقتی که تیم به کورنر می رسد، وقتی که بازیکن به توپ ضربه می زند و به پست هدف می رسد، بسیاری از مواقع توپ با یک سر زدن به هدف می خورد. و چه چشم انداز شگفت انگیزی است! به خصوص در پخش دوباره! با این حال، نکته این است ضربه سر به توپ مهم است، و باید با پیشانی بزنید. یادگیری بازی فوتبال ناقص است اگر ندانید چگونه با سر به توپ ضربه بزنید.
 
ـ ضربه با پا: : حدود ۷ نوع ضربه پایه در فوتبال وجود دارد. شامل ضربه آزاد، ضربه غیر مستقیم، ضربه پنالتی، ضربه هدف یا گل، ضربه کورنر (گوشه)، ضربه دوچرخه/ از بالای سر و ضربه پشت پا/ ضربه هوایی. با ساده ترین آنها شروع کنید (لطفا دست خود را امتحان نکنید ، اولین ضربه بالای سر را از همان ابتدا نزنید. شما می توانید به خودتان صدمه بزنید یا قادر نخواهید بود برای چند روز تمرین کنید! برای این که بدانید چگونه ضربه پنالتی یا ضربه آزاد بزنید، نگاهی به نحوه کار استیون بیاندازید!
 
ـ تله: شاید شما این کار را یک حرکت تزئینی عجیب در فوتبال بنامید. اما وقتی نمی خواهید حریف توپ را بگیرد این حرکت می تواند، بسیار سودمند باشد. تله توپ معمولا با استفاده از پاف ران و سینه انجام می شود. به هر حال، بازیکنانی مثل رونالدینیو با استفاده از سینه خود توپ را در تله نگه می دارد. ادامه مطلب را در استراتژی و تاکتیک های فوتبال بخوانید.
 
▪ مظنون همیشگی
 
به غیر از موارد فوق، شما نیاز دارید که در میدان موقعیت های فوتبال و آنچه بازیکن در آن موقعیت انجام می دهد را بدانید. سپس به طور اتوماتیک آرایش تیم خود را در زمین می شناسید بنابر تاکتیک تیم خود برای این که حمله کنید و یا دفاع، در اختیار داشتن توپ، نشان گذاری تن به تن، نشان گذاری ناحیه ای و غیره تصمیم گیری می کنید. ادامه مطلب در تاکتیک های دفاعی فوتبال.
 
همه این کارها را می توان در سطح پایه هنگامی که با روش بازی فوتبال برای کودکان سر و کار داریم معرفی کرد و به آرامی آنها را به مهارت رساند. این بسته کامل، همراه با تغذیه صحیح و کار برای آمادگی جسمانی مطمئنا ابزاری مناسب برای پیشرفت و تبدیل شدن به یک فوتبالیست خوب می باشد.
 
روش بازی فوتبال در نهایت بستگی به سعی و شور و عشق به بازی و بهترین بودن دارد. در اینجا است که من می گویم تمام وقت کار کنید و به میدان بروید! (در این مورد، به حرف های من گوش بدهید!)
 
با بهترین آرزوها!
         
     
     
            نوشته مدها گادبال
مترجم: شبکه مترجمین ایران


منبع:

https://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=569809




طبقه بندی: مقالات ورزش،

تاریخ : دوشنبه 13 آبان 1398 | 10:59 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
دانشنامه ورزشی/

بازی با توپ تاریخچه ای چند هزار ساله دارد و گر چه به درستی معلوم نیست كه نخستین بار ورزش فوتبال در كدامین نقطه از كره زمین متداول شده و چه كسانی آن را ابداع كرده اند اما مدارك تاریخی ثابت می كند كه لگد زدن به توپ یا چیز های مدور و گرد در گوشه و كنار گیتی به شكلای مختلف رواج داشته است .

 بازی "فوتبال" ورزشی است تیمی که در آن دو گروه یازده نفره در مقابل هم بازی می‌کنند و اغلب آن را پرطرفدارترین ورزش جهان می‌دانند، این ورزش در زمینی مستطیل شکل با پوشش چمن یا چمن مصنوعی انجام می‌گیرد که در انتهای عرضی دو ضلع آن دو دروازه قرار داده شده‌است. هدف وارد کردن توپ به دروازهٔ حریف است. دروازه بان تنها کسی است که در این بازی حق دارد از دست‌ها و بازوهای خود برای گرفتن و مهار توپ استفاده کند، دیگر اعضای تیم توپ را اغلب با استفاده از پا و ضربه زدن به آن به گردش درمی‌آورند، گاه نیز ممکن است از سینه یا سر خود استفاده کنند، هر تیمی که بیش‌ترین گل را به حریف بزند برندهٔ بازی است. اگر بازی در پایان با گل‌های برابر پایان پذیرد نتیجه بازی را مساوی اعلام می‌کنند یا این که بازی به وقت اضافی کشیده می‌شود و سپس ممکن است ضربات پنالتی تعیین‌کننده بازی باشد.
قوانین فوتبال مدرن و به شکل امروزی آن در کشور انگلستان وضع شد. نهاد اداره‌کننده فوتبال در جهان فیفا نام دارد که اغلب آن را به اختصار فیفا می‌نامند. معتبرترین مسابقه در این رشته ورزشی جام جهانی فوتبال نام دارد که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. این رویداد هنگام برگزاری بینندگان زیادی دارد که شمار آن دو برابر بینندگان بازی‌های المپیک تابستانی است.
 
 
شرایط بازی
در این بازی هر تیم دارای ۱۱ بازیکن است که یکی از آن‌ها در دروازه قرار می‌گیرد و بقیه با توجه به استراتژی بازی در نقاط مختلف زمین قرار می‌گیرند. در تقسیم‌بندی دقیق، بازیکن‌ها با توجه به مکان قرارگیری‌شان در زمین به مدافع، هافبک و مهاجم تقسیم می‌شوند.
داوری مسابقات فوتبال به عهدهٔ چهار داور است. یکی از داوران که به نام داور وسط معروف است که در زمین فوتبال هم‌راه با بقیهٔ بازیکنان حرکت می‌کند، دو کمک‌داور نیز در کناره‌های زمین قرار می‌گیرند و داور چهارم نیز بیرون زمین است.
هر تیم فوتبال دارای حداقل یک سرمربی، یک مربی و یک مربی دروازه‌بان است. هم‌چنین هر تیم دارای تعدادی بازیکن ذخیره‌است که می‌توانند در میان بازی با بازیکن‌های درون زمین تعویض شوند. تعداد تعویض‌های هر تیم به سه تعویض محدود است.

"بازیکن"
در فوتبال بازیکن فردی است که بر پایهٔ قوانین فوتبال٫ فوتبال بازی می‌کند. در یک بازی فوتبال هر تیم ۱۱ بازیکن دارد که یکی از آن‌ها دروازه‌بان است و بقیه یا پدافندگر یا بازیکن میانه و یا مهاجم هستند.
 
 
"دروازه‌بان"
در بازی فوتبال به کسی که برای نگهداری و محافظت از دروازه می‌کوشد و مانع ورود توپ به داخل آن می‌شود دروازه‌بان می‌گویند. دروازه‌بان تنها بازیکنی است که می‌تواند از دستانش برای گرفتن توپ استفاده کند.(البته فقط در محوطه مشخص شده یا به اصطلاح محوطه ۱۸ قدم)
 
 
"مدافع"
مدافع بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها قرار دارد و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیه او جلوگیری از حریف است برای گل زدن.البته مدافع کار های دیگری هم دارد که یکی از مهم ترین آنها پشتیبانی از هافبک هااست . البته دفاع های چپ و راست در حمله کمک زیادی دارند.
 
 
"هافبک"/"بازیکن میانه"
هافبک یا بازیکن میانه بازیکنی است که جایگاهش بین پدافندگر(مدافع) و مهاجم است(در شکل با رنگ آبی نشان داده‌شده‌است). وظیفهٔ اصلی آن‌ها بی بهره کردن تیم حریف از توپ است(که معمولاً با تکل انجام می‌شود)٫ تا توپ را به تصرف خود درآورند و برای مهاجمان خودی بفرستند.
 
 
"فوروارد"/"مهاجم"
فورواردها یا مهاجمان بازیکنانی هستند که در نزدیک‌ترین ردیف به دروازهٔ حریف بازی می‌کنند که مسئولیت گل زدن را دارند
 
 
"زمین بازی"

یک زمین استاندارد فوتبال بزرگسالان برای مسابقات بین‌المللی می‌بایست تا ۱۱۰ تا ۱۲۰ یارد (قدم) (معادل ۱۰۰ تا ۱۱۰ متر) طول و ۷۰ تا ۸۰ یارد (۶۴ تا ۷۵ متر) عرض داشته باشد.
زمین‌های مسابقات غیر بین‌المللی می‌تواند بین ۹۱ تا ۱۲۰ متر طول و ۴۵ تا ۹۱ متر عرض داشته و نباید مربع باشد.
یک دروازه مستطیل شکل در وسط خط عرضی (یا خط گل) گذاشته می‌شود که فاصله تیرک‌های عمودی آن از یکدیگر ۸ یارد (۷٫۳۴ متر) و فاصله تیرک افقی از زمین ۸ فوت (۲٫۴۴ متر) است.
در جلوی هر دروازه و به فاصله ۱۸ یارد (۱۶٫۵ متر) از خط دروازه، محوطه مستطیل شکلی وجود دارد که به محوطه جریمه و محوطه هجده قدم معروف است، در این محوطه دروازه‌بان قادر است توپ را با دست لمس کرده و بگیرد و خطای بازیکنان حریف با ضربه پنالتی جریمه می‌شود.
محوطه کوچکتری نیز در جلوی دروازه و با فاصله ۶ یارد (۵٫۵ متر) وجود دارد که می‌بایست ضربات شروع مجدد بازی در هنگام خروج توپ از خط عرضی از داخل آن زده شود. خطوط و علامت‌های دیگری نیز در زمین برای مشخص کردن محل قرار گرفتن بازیکنان و جای زدن ضربات کرنر، پنالتی و شروع بازی وجود دارد.

آفساید:بازیکن زمانی در موقعیت آفساید قرار دارد اگر در نیمهٔ زمین حریف باشد و از توپ به دروازهٔ حریف نزدیک تر باشد و کمتر از دو بازیکن بین او و دروازۀ حریف قرار گرفته باشد. وضعیت فاصلهٔ مساوی با دومین بازیکن حریف نزدیک به دروازه حریف آفساید محسوب نمی‌شود. در سال ۲۰۰۵ بورد بین‌المللی فوتبال تصمیم جدیدی در مورد قانون آفساید تصویب کردند : نزدیک تر بودن به دروازهٔ حریف به معنای این است که هر قسمت از سر، بدن و یا پای بازیکن که از توپ و دومین بازیکن حریف نزدیک تر به دروازهٔ حریف باشد. در این تعریف بازوها شامل نمی‌شوند.
 
 
چین:
نزدیك به دو هزار سال پیش یكی از امپراطور های چینی به نام امپراطور هوانگ تین كه به تقویت جسم و روح سربازان خود بسیار علاقمند بود بازی جالب و سرگرم كننده ای را ابداع كرد و نظامیان را واداشت كه در اوقات فراغت به آن بپردازند .این بازی تسو- كوه نامیده شد و ترتیب ان چنین بود كه دو گروه بدون استفاده از دست و فقط با ضربه های پا توپ را می بردند تا از زمین حریف عبور دهند. تسو در زبان چینی به معنی لگد زدن و كوه به معنی توپ است تو پی كه برای بازی تسو- كوه بكار می رفت از هشت قطعه چرم به هم دو خته تشكیل می شد كه درون آن را با پر مرغ یا پشم می انبا شتند.
 
 
ژاپن:
در اواخر قرن ششم میلادی بازی تسو- كوه از چین به ژاپن راه یافت اما شكلی دیگر به خود گرفت. ژاپنی ها فوتبال خود را گو ماری نام نها دند و آن را با آداب و تشر یفاتی با شكوه در معبد ها بر گزار كردند و رنگی مذ هبی- عبادی به گو ماری بخشید ند.بیش از هر مسا بقه كو ماری كاهن بزرگ توپ را به دست می گرفت ودعا های مخصو صی بر آن می خواند. آنگاه توپ به زیر پای باز یكنان دو گروه می افتد و بازی مدتها ادامه می یافت.در اسپارت هم توپ بازی با پا رواج داشت كه به شكلی بسیار خشن اجرا می شد و قوانین و مجازات های سختی نیز بر آن حاكم بود فوتبال وایكتینگها نوعی توپ چرمی پر از كاه و گاه با جمجمه حیوانات صورت می گرفت. در نزد اقوام متمدن آزتك بازی با اجسام كروی شكل و لگد زدن به گوی متداول بوده است.
 
 
رم و یونان باستان:
انواع توپ بازی با پا در یونان و رم باستان به اجرا در می آمد .تصور بر این است كه رمیها بازی با توپ را از یونانیها یاد گرفته باشند .اما قیصر آگوستوس امپراطور رم فوتبال را در سرباز خانه ها ممنوع اعلام كرد. چرا كه معتقد بود این بازی برای سربازان و جنگاوران رمی بسیار ملایم و سبك است .فوتبال یونانیها اپیگرو نامیده می شد و در آن دو تیم در دو طرف یك زمین بزرگ صف آرایی می كردند و با شروع بازی هر تیم می كوشید توپ را از یاران حریف عبور دهدو به آن سر میدان برساند .در میان رومیان بعدها نوعی توپ بازی با پا متداول شد. به نام هارپاستوم به معنی( من میگیرم) بازی هارپاستوم بسیار خشن هیجان انگیز بود به همین جهت سربازان و جنگجویان بیشتر به آن می پرداختند تا قدرت بدنی خود را افزایش دهند. توپ بازی دیگری كه رمیها داشتندبا توپی از جنس چرم نرم اجرا می شد. این توپ فولیس نام داشت.از روی هار پاستوم یونانیها نوعی بازی دسته جمعی پدید آوردند كه اسفروناثیا خوانده می شد .
 
 
انگلستان:
وقتی امپراطور رم كلاودیوس اول در سال 43میلادی انگلستان را فتح كرد سربازان رمی بازی هار پاستوم را در انگلستان رواج دادند.اهالی دربی انگلستان ادعا می كنند كه در سال 217میلادی توانسته اند یك دسته از سربازان رمی را شكست دهند از آن به بعد به افتخار فراری دادن دشمن هر سال در همان روز جشن با شكوهی می گرفتندو در این روز به بازی فوتبال می پرداختند.بازی فوتبال رفته رفته چنان در قلب جوانان انگلیسی جای گرفت كه هر چه زمان می گذشت گروه بیشتری مایل به بازی و تماشای آن می شدندو به این ترتیب چنان گسترش در این كشور یافت كه انگلستان تبدیل به مهد فوتبال شد.
 
قرون وسطی:
 
توپ بازی با پا در قرون وسطی در مناطق مختلف اروپا رواج داشت كه چون قوانین یكسان و معینی برای آن موجود نبود به شكلی پر هیاهو و بسیار خشونت آمیز همراه با مشت و لگد و پشت پا زدن انجام می شد. به همین دلیل حكمرانان محلی و پادشاهان تصمیم گر فتند مانع از اجرای آن در شهر ها و روستاها شو ند.در فرانسه در قرن چهاردهم میلادی بازی فوتبال چندین بار از سوی پادشاهان كشور ممنوع اعلام شد.پادشاهان انگلستان در قرنهای 14و 15فوتبال را به عنوان اینكه كاری ناشایست و زیانبار استیك عمل شیطانی دانستند و اعلامیه های در ممنوعیت آن انتشار دادند.ممنوعیت فوتبال درانگلستان همچنان در اواخر قرن 18ادامه داشت اما این قبیل سختگیر ها هرگز نتوانست عملا مانع از توپ بازی با پا شود و فوتبال به شكلهای گوناگون در گوشه و كنار اروپا به ویژه در انگلستان گسترش می یافت و حتی در مدرسه ها و دانشگا هها اجرا می شد.در سال 1863دانشگاه كمبریج انگلستان بازی فوتبال را رسما پذیرفت و قوانین خاصی برای آن به وجود آورد كه به مقررات كمیریج معروف شد.این قوانین را تیمهای آزاد هم پذیرفتند و در بازیهای خود اجرا كردند.
 
 
آغاز تحول:
در تاریخ 26اكتبر سال 1863نمایندگان هفت باشگاه و دسته آزاد در لندن جمع شدندوفدراسین فوتبال انگلستان را تاسیس كردند. از این پس با مسابقات منظمی كه در میان تیمها برگزار می شد شمار طرفداران فوتبال نیز در انگلستان رو به فزونی می نهاد و از طرف دیگر انگلیسها به هر نقطه از جهان كه قدم می نهادند بازی فوتبال را معرفی و منتشر می كردند. در اواخر قرن نوزدهم فوتبال به قدری توسعه یافته بود كه در بسیاری از كشورهای اروپای و برخی از كشورهای آمریكای لاتین مسابقات فوتبال به صورتی منظم جریان داشت. در سال 1904 فدراسیون بین المللی فوتبال {فیفا}با مشاركت هفت كشور فرانسه هلند بلژیك سوئیس اسپانیا دانمارك و سوئد تاسیس شد. انگلستان در ابتدا از پیوستن به این هفت كشور خوداری كرد اما سر انجام در سال 1946به آنها پیوست.در سال 1908همزمان با برگزاری چهارمین دوره بازیهای المپیك فوتبال در برنامه المپیادها قرار گرفت و از سال 1930مسابقات جام جهانی فوتبال راه اندازی شد. در حال حاضر 165كشور جهان عضو فیفا هستند و فوتبال بی تردید ورزش اول دنیا محسوب می شود چرا كه فوتبال تركیب كاملی است از فن مهارت قدرت و كوشش جمعی یك تیم.كشورهای صاحب فوتبال جهان عبارتند از :برزیل انگلستان آلمان آرژانتین ایتالیا فرانسه هلند اسپانیا بلژیك و اروگوئه.
 
از میان بهترین بازیكنان تاریخ فوتبال نیز می توان به این اسامی اشاره كرد:
په له {برزیل}اوزه بیو{پرتقال}كرایف {هلند}یاشین{شوروی}بكن بائر {آلمان}مارادونا{آرژانتین}و پلاتینی{فرانسه}پیدایش فوتبال در ایران
ورزش و بازیهای نوین مانند فوتبال كه بازیهای اروپایی خوانده می شود در بیست سال پایانی قرن سیزدهم هجری شمسی حدود سالهای {1280-1300}توسط اروپایها بویژه انگلستان در ایران رواج یافتند. اصطلاح فوتبال را دانشجویان اعزامی به اروپا وارد زبان فارسی كردند.
 
اولین بار فوتبال توسط انگلیسیها مقیم ایران در تهران و ملوانان خارجی در بنادر كشور به راه انداخته شد در سال 1907{1286}هجری شمسی وزیر مختار انگلیس در ایران به منظور ایجاد حس رقابت در بازیكنانو جنبه رسمی دادن به بازیها یك جام {كاپ}برای فوتبال تهیه كرد و اولین دوره رسمی مسابقه فوتبال در همان سال انجام شد.در بازیهای تیمهای انگلیسی هیچ ایرانی شركت نداشت.
كریم زندی اولین ایرانی بود كه در سالهای1287تادر 1295در آن تیمها بازی كرد .طی سال 1299ه.ش فوتبال به صورتی پراكنده و كاملا ابتدایی در زمین های حاشیه تهران بازی می شد.
در سال 1300انجمن ترقی و ترویج فوتبال در تهران تاسیس شد و برگزاری مسابقات فوتبال را بر عهده گرفت.
اولین بار مدرسه آمریكایی البرز فعلی آموزش فوتبال را به دانش آموزان آغاز كرد.در سال 1308اولین مسابقه خارجی فوتبال با تیم باد كوبه {شوروی}در تهران برگزار شد كه در آن شكست خورد.سال 1312را به حق می توان {سال پیشرفت تشكیلات ورزش}در مدارس و فوتبال در ایران دانست.
در سال1313{انجمن ملی تربیت بدنی و پیشاهنگی}تشكیل شد تا متصدی اداره امور تربیت بدنی و ورزش در خارج از مدارس باشد.تعداد تیمها در سال 1315و 367تیم در 29استان و شهرستان بود كه در مقایسه با سال 1314كه 152تیم فوتبال وجود داشت قابل توجه می باشد.در سال 1316حسین صد قیانی پس از بازگشت از اروپا به ایران مسئول آموزشو گسترش فوتبال شد از كارهای صد قیانی تشكیل تیم ملی و اعزام آن به افغانستان بود.سال 1318 را میتوان یكی از نقاط عطف ورزشی بویژه فوتبال در ایران دانست.
ورزشگاه امجدیه در این سال تكمیل شد و به شكلی در آمد كه امروز وجود دارد.در 12اسفند سال 1325نخستین فدراسیون فوتبال ایران به وجود آمد و سال بعد در 30دی ماه1326این فدراسیون به عضویت فیفا پذیرفته شد.
 
 
تیم ملی ایران از ابتدا تا سال 1326:
دوره اول:1314-1305اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال 1305به سرپرستی میر مهدی ورزنده برای سفر به باد كوبه {شوروی}تشكیل شدو برای انجام چند مسابقه به آذر بایجان شوروی سفر كرد. از بازیكنان این تیم كه در حقیقت ستارگان فوتبال ایران در سالهای 1305تا1314بودند می توان از خان سردار پل هراند شكوه رضا كلانتری حسین سردار احمد سردار حسین صد قیانی علی امیر اصلانی {معروف به گیوه ای}حسن مفتاح و رضا هدایتی نام برد.
 
دوره دوم :1320-1314دوره دوم تشكیل تیم ملی فوتبال از سال 1314با اشغال نظامی ایران توسط ارتشهای متفقین پایان یافت.در این دوره تیم ملی ایران دومین سفر خارجی خود را به افغانستان انجام داد. این تیم به سر پرستی حسین صد قیانی از بازیكنان باشگاههای معروف تهران همچون طوفان تدین نیك نام و تهران تشكیل شد. مهمترین این بازیكنان عبارت بودند از :مصطفی بهار مست اكبر حیدری عبدالله كوهستانی احمد خطیبی محمد بلور فروشان گلبو ناصر انشا حسن گوشه جعفر اخوان گیلانشاه و عباس فرزانگان.
 
دوره سوم:1330-1321از سال 1321مقارن با اشغال ایران فوتبال شكل تازهای به خود گرفت.در این دوره تیم ملی ایران در مسابقه ای با تیم ارتش انگلستان كه از بازیكنان ملی پوش به نامهای (منین،میگر،بیك)استفاده میكرد در امجدیه مسابقه داد كه جهت تماشای آن برای اولین بار بطور رسمی بلیط فروخته شده .
بازیكنان تیم ایران در این دوره كه توسط حسین صدقیانی سرپرستی می شدند عبارتند از : مین باشیان،حاجیان، عباس غریب،عزیز فرزانگان، ملك شاهی ،عباس تنیده گرو... كه سرپرستی تیم ملی ایران را در سه دوره گذشته بعهده داشت
درباره تیم ملی ایران در دوره سوم گفته است:به عقده من در این دوران تیم ملی ایران از نظر بنیه و قدرت در تاریخ فوتبال ایران بینظیر بوددر سالهای 1327تا مسابقات فوتبال جام جهانی 1998فرانسه (1377)فوتبال ایران فراز و نشیب بسیاری را پشت سر گذاشته است مسابقات سراسری {لیگ}در این دوران آغاز شد و از دهه 1350با عنوان جام تخت جمشید با نظم و انسجام تداوم یافت. با آغاز جام ملتهای آسیا تیم ملی فوتبال ایران در این مسابقه شركت كرد و در سالهای 1345تا1355در اوج فوتبال آسیا قرار و دوران طلا یی خود را آغاز كرد.تیم ایران در مسابقات مقدماتی جام جهانی 1978شركت كرد و برای اولین بار به این دوره از مسابقات راه یافت.با پیروزی انقلاب اسلامی فوتبال ایران حدود یك دهه در اثر مشكلات ناشی از جنگ دچار ركود نسبی شد اما با پایان جنگ و آغاز عصر سازندگی فوتبال ایران بار دیگر سیر صعودی خود را آغاز كرد و توانست در جام جهانی 1998 فرانسه شایسته ترین نماینده قاره آسیا باشد.
 
 
شکل‌گیری فوتبال امروزی
ایرانیان با اقتباس از رومی ها بازی فوتبال را تکامل دادند به طوری که در قرون وسطی فوتبال از محبوبیت مردمی چشمگیری برخوردار بوده و بازی شناخته شده و معروفی گردیده . در این دوران فوتبال را (Melees) می گفتند . بازی در زمین های باز و هموار با دروازه های نسبتا وسیع انجام می گرفته و در همین دوران ، در یکی از نمایشنامه های شکسپیر به نام (Errors) در پرده دوم آن ، کلمه (Football) به این بازی اطلاق گردیده . در نیمه اول قرن پانزدهم بازی فوتبال یک بازی برای پرورش جسم شناخته شده بود و مدارس عمومی و دانشگاه های اروپا همگی دارای تیم های مستقل و رسما جا افتاده بودند .
 
جهانی سازی انجمن فوتبال
با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین‌المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن‌های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه ، بلژیک ، دانمارک ، هلند ، اسپانیا ، سوئد ، و سوئیس مطرح گردید. «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فوتبال» (فیفا) در مورخ، ۲۱ می سال، 1904 در شهر، پاریس تأسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعدها حتی در کشورهای غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت.بازی‌های توپ قرون وسطی که هنوز زنده هستند.
• مسابقات سنتی شروو تیوزدی در یو کی – بازی‌های فوتبال سالیانه شهری و یا روستائی که قواعد خاص خود را دارا بودند.
 
نام‌های جایگزین این بازی‌ها عبارت‌اند از: «موب فوتبال»، «شرووتاید فوتبال» و «فولک فوتبال»
o آلن ویک در نورث هامبرلند
o اشبورن در دربی شایر (که نام دیگرش فوتبال سلطنتی شرووتاید است.
o آتراستون در وارویکشایر
o کورف کسل دردورست - مراسم یادمان فوتبال شروو تیوزدی منطقه پیوربک ماربلرز.
o هاکسی در لینکلن شایر (بازی هاکسی هود در واقع در مراسم ظهور حضرت عیسی بازی شد.)
o هارلینگ اند سیلور بال که در کاخ سنت کلامب واقع در کورن وال بازی شد.
o سیدگ فیلد در کانتی دورهام
o دراسکاتلند هنوز هم بازی‌های با گیم و «بال گیم» در میان مسیحیان و در شب سال نو رایج است.
دانز، برویک شایر
اسکون، پرت شایر
کرک وال در جزایر اورک نی
 
بازی‌های دیگر قرون وسطی که هنوز در خارج از انگلستان بازی می‌شوند عبارت‌اند از:
o کالسیو فیورتینو - شکل مدرن باقی مانده از فوتبال رنسانس قرن ۱۶ فلورانس.
 
دیگر بازیهای عمومی مدرسه‌ای باقیمانده تا زمان حال
• بازی اتون فیلد
• اتون فیلد گیم
• اتون وال گیم
• فوتبال هارو
• فوتبال وینچستر
 
جهانی سازی "انجمن فوتبال"
با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین‌المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن‌های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه، بلژیک، دانمارک، هلند، اسپانیا، سوئد، و سوئیس مطرح گردید. «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فوتبال» (فیفا) در مورخ، ۲۱ می سال، 1904 در شهر، پاریس تأسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعدها حتی در کشورهای غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت. /م

منبع:» https://www.yjc.ir/fa/news/4006988/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE%DA%86%D9%87-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86



طبقه بندی: مقالات ورزش، تاریخ ورزش،
برچسب ها: فوتبال، تاریخچه، انگلیس، چین،

تاریخ : چهارشنبه 27 شهریور 1398 | 11:00 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

” پیری ” از چه سنی شروع می شود؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تعیین سن آغاز پیری کار دشواری است. بعضی آن را از چهل سالگی می دانند و گروهی دیگر از هفتاد سالگی به بعد را سالمند می گویند. عده ای نیز به طور کلی پیری را امری نسبی،درونی، روانی، اجتماعی و جسمی می دانند .

محققین می گویند پاسخ جوانان و سالمندان در رابطه با پایان جوانی و شروع پیری متفاوت بود اما به طور میانگین نظرات آنان در رابطه با سن شروع پیری سن ۷۰ سالگی بوده است.

حس پیرشدن اغلب متفاوت است؛ این که فرد در چه سنی احساس پیری کند در افراد مختلف متفاوت است و بستگی به ظاهر و فعالیت آنها در جامعه و زندگی دارد.

پیری بر خلاف آنچه غالب تصور می شود همراه با آن گونه مشکلاتی نیست که بر سر زبان ها افتاده و پیران را مردمی خسته و بیمار و افسرده و بی حافظه و جدا مانده و دل نازک و عجیب و غریب به حساب می آورند، البته ممکن است تعداد کمی از پیران چنین باشند ولی این گونه اندیشه های نادرست در مورد پیران باعث رنجیدن افراد سالخورده می شود و حتی گروهی از آنان را به قبول این باورهای نادرست درباره خود وا می دارند.

در یک آزمون اجتماعی از سالمندان در مورد اینکه در چه سنی جوانی متوقف می‌شود ۵۱۱ نفر گفتند در ۴۵ سالگی جوانی تمام می‌شود.

محققن دانشگاه liege در رابطه با پایان جوانی و شروع سن پیری تحقیق کردند و که نتایج آن به قرار زیر است .

اولین مشاهدات طبق پاسخ جوانان زیر ۳۰ سال چنین تخمین زده شده است: عده‌ای از آنها گفتند سن ۴۰ سالگی شروع جوانی است و از سن ۶۵ به بعد باید گفت فرد رو به پیری می‌رود.

سنین بین ۳۰ تا ۴۹ سال گفتند: تا ۵۰ سالگی فرد جوان است و سن پیری از ۷۰ سالگی تازه شروع می‌شود.

این گروه اعلام کرد با مصاحبه های صورت گرفته  و نظرات افرد در سنین مختلف، می توان نتیجه گرفت که مناسب‌ترین سنی که می‌توان برای شروع دوران پیری نام برد ۷۰سالگی است.


منبع: https://sport13.persianblog.ir/MBJkjAlwdAi44xMMkK38-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%87-%D8%B3%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF%D8%9F




طبقه بندی: طب ورزشی، مقالات ورزش،
برچسب ها: پیری، سن، ورزش،

تاریخ : شنبه 25 خرداد 1398 | 09:24 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

آیا حمام سونا می‌تواند سرعت روند پیری را کم کند؟

سونا و افزایش طول عمر

چه چیزی آرامش‌بخش‌تر از اینکه بعد از تمرینات سخت یا یک روز کاری، داخل سونا بنشینید و عضلاتتان را استراحت بدهید. نشستن در حمام سونا مطمئناً حس خوبی دارد اما آیا ممکن است بتواند پروسه‌ی پیری را کُند کرده و به افزایش طول عمر کمک کند؟

سونا

فنلاند یکی از کشورهایی است که حمام سونا در آن بسیار رواج دارد. فنلاندی‌ها می‌دانند که استفاده از حمام سونا راهی خوب برای تسکین استرس بوده و عقیده دارند برای سلامتی بسیار مفید است، حالا ببینیم علم در این مورد چه می‌گوید؟
آیا فواید حمام سونا از لحاظ علمی ثابت شده‌اند؟ در مطالعه‌ای که روی 2300 مرد فنلاندی سالم طی بیست سال انجام شد، یافته‌های شگفت‌انگیزی به دست آمد. آن‌هایی که به طور مرتب از حمام سونا استفاده می‌کردند احتمال مرگشان طی دو دهه‌ی بعدی از عمرشان بسیار کمتر بود و این کاهش به تعداد دفعات استفاده از سونا بستگی داشت. مثلاً 49 درصد از مردانی که هفته‌ای یکبار از حمام سونا استفاده می‌کردند طی دو دهه‌ی بعدی مرده بودند اما 31 درصد از افرادی که 4 تا 7 بار در هفته از حمام سونا استفاده می‌کردند، طی همان دوره درگذشته بودند. هر چند این عددها لزوماً بیانگر رابطه‌ی علت و معلولی نیستند اما دلایلی وجود دارد که باور کنیم آرام شدن و استراحت کردن در حمام سونا برای سلامتی فوایدی دارد.
علاوه بر فواید آرام‌سازی نشستن در حمام سونا، گرمایی که بدن شما در این محیط احساس می‌کند برای قلبتان مفید است. مطالعات نشان داده بین استفاده از حمام سونا و کاهش فشارخون ارتباط وجود دارد. تحقیقی نشان داده مردان فنلاندی که 4 تا 7 روز در هفته از حمام سونا استفاده می‌کردند، فشارخونشان 50 درصد پایین‌تر از آن‌هایی بود که فقط هفته‌ای یکبار در حمام سونا می‌نشستند.

نشستن در حمام سونا می‌تواند خلق و خویتان را هم بهتر کند و یافته‌ها حاکی از آن هستند که حمام سونا، ترشح بتا اندورفین را افزایش می‌دهد و این همان هورمونی است که به دونده‌ها حس خوبی شبیه پرواز می‌دهد


ضمناً مدت زمانی که در سونا نشسته بودند توانسته بود عملکرد اندوتلیال را بهبود ببخشد که توانایی رگ‌های خونی برای منبسط شدن است. وقتی یک رگ خونی راحت‌تر منبسط می‌شود، فشارخون را پایین می‌آورد و قلب مجبور نیست سخت‌تر کار کند.
در مورد اتاق بخار، وان داغ و یا حتی یک دوش آبگرم چطور؟ هنوز معلوم نیست آیا فواید این‌ها مانند حمام سوناست یا نه. فنلاندی‌ها در خانه‌ی خود یک حمام سونا دارند که معمولاً داخلش از چوب ساخته شده و با سنگ‌هایی که در اجاق قرار داده‌اند گرم می‌شود. این سنگ‌ها گرمای خشکی بین 176 تا 212 درجه فارنهایت منتشر می‌کنند. برای یک فنلاندی عادی است که دست‌کم یکبار در هفته داخل این حمام بنشیند.

سایر فواید حمام سونا

مطالعه‌ی جالبی نشان داد قرار دادن بدن در معرض گرما، مثلاً وان داغ یا حمام سونا، حساسیت به انسولین را بیشتر می‌کند و سلول‌ها راحت‌تر می‌توانند گلوکز جذب کنند. در نتیجه به کنترل قند خون کمک می‌شود.
طبق یافته‌های علمی قرار گرفتن کنترل شده در معرض گرما به خودی خود می‌تواند مفید باشد. قرار گرفتن در معرض گرما، فشار کافی برای فعال‌سازی پروتئین‌هایی که نیاز به شوک حرارتی دارند ایجاد می‌کند. فعال سازی این پروتئین‌ها می‌تواند توانایی بدن را برای ترمیم آسیب‌های سلولی که منجر به پیری می‌شوند افزایش بدهد که ما به آن، واکنش هورمتیک می‌گوییم، یعنی استرس خفیف باعث می‌شود بدن جوری خودش را سازگار کند که در برابر استرس‌های بیشتر مقاوم‌تر شود. این اتفاق تداعی کننده‌ی این جمله‌ی معروف است که: «آنچه شما را نکُشد قوی‌ترتان می‌کند». به همین دلیل است که ورزش کردن هم فواید بی‌شماری برای سلامتی دارد؛ چون بدن را تحت فشار کنترل شده‌ای قرار می‌دهد که بدن خودش را تطبیق داده و برای تحمل فشارهای بیشتر، قوی‌تر و تواناتر شود.

استفاده از حمام سونا بعد از تمرین

نشستن در حمام سونا بعد از یک جلسه سخت تمرینی برای عضلات خسته واقعاً آرامش‌بخش است اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از حمام سونا بعد از تمرین به هایپرتروفی عضلات نیز کمک می‌کند.
مطالعات نشان داده نشستن در حمام سونا می‌تواند هورمون رشد را افزایش بدهد. همچنین بهبودهایی که در حساسیت به انسولین ایجاد می‌شود نیز می‌تواند به هایپرتروفی عضلات و کنترل وزن بدن کمک کند.
نشستن در حمام سونا می‌تواند خلق و خویتان را هم بهتر کند و یافته‌ها حاکی از آن هستند که حمام سونا، ترشح بتا اندورفین را افزایش می‌دهد و این همان هورمونی است که به دونده‌ها حس خوبی شبیه پرواز می‌دهد.
دست‌کم گرمای محیط حمام سونا آرام‌کننده است و می‌تواند از استرس کم کند.
گرمای آن برای عضلاتِ گرفته شده و دردناک سودمند است و استفاده‌ی منظم از حمام سونا می‌تواند انواع دردها را تسکین بدهد که شامل احساس ناراحتی در بیماری فیبرومیالژیا می‌شود.
حمام سونا می‌تواند از شدت دردها مزمنی چون میگرن نیز بکاهد.

منبع: https://article.tebyan.net/442526/%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B7%D9%88%D9%84-%D8%B9%D9%85%D8%B1



طبقه بندی: مقالات ورزش،
برچسب ها: سونا، عمر، طول،

تاریخ : چهارشنبه 22 اسفند 1397 | 11:18 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات