در سالهای گذشته با توجه بیشتر شناخته شدن ووشو در سطح جهان،در كشور عزیزمان نیز همسان با دیگر ممالك با همت و پشتكار تنی چند از زحمتكشان و عاشقان این هنر ،با موفقیت آقایان دكتر غفوری فرد سرپرست سازمان تربیت بدنی و دكتر مظفری معاونت امور فرهنگی و آموزشی سازمان علیرغم مشكلات و مسائل فراوان بر سر راه گسترش این هنر رزمی كه به تعبیری می توان آن را گوهر تابناك هنرهای رزمی معرفی نمود اولین مجوز فعالیت موقت ووشو در سال 1366 از سوی اداره كل تربیت بدنی استان تهران صادر و سرپرستی آن را استاد حسین داودی پناه (داداشی)عهده دار گردید.

در سال 1368 پس از بررسیهای علمی و تأیید این رشته از سوی استادان دانشكده تربیت بدنی ،انجمن به پیشنهاد استاد داودی پناه(داداشی)و با موافقت جناب آقای دكتر مظفری و تایید جناب دكتر غفوری فرد،تاسیس و فعالیتهای این رشته را در سراسر كشور تحت پوشش قرار داد.این انجمن به اتفاق آراء كشورهای عضو فدراسیون جهانی ووشو(I.W.F) در سال 1370 به عضویت این فدراسیون درآمد و طی نخستین حضور اعضای تیم ووشوی جمهوری اسلامی ایران در فستیوال جهانی ووشو به سال 1992 میلادی در شانگهای چین،اولین مدال طلای این رشته برگردن استاد داودی پناه نقش بست و نخستین مدال نقره این مسابقات برگردن جناب مهندس شاهین نیك نژاد آویخته شد و بار دیگر پرچم جمهوری اسلامی ایران بر بام جهان به اهتزاز درآمد.

و بالاخره پس از بررسیهای فراوان،در سال 1371 كمیته ای بنام كمیته رزشهای چینی به ریاست جناب آقای حمید زندیه در حوزه معاونت فنی و امور فدراسیونهای ورزشی سازمان تربیت بدنی تاسیس شد كه سه انجمن ورزشی از جمله انجمن ووشوی جمهوری اسلامی ایران را تحت پوشش خود قرار داد.


منبع: وبلاگ ببرهای صحرا                                                                  

آدرس: http://babrsahra.mihanblog.com/




طبقه بندی: تاریخ ورزش،
برچسب ها: تاریخچه، ورزش، ووشو،

تاریخ : شنبه 2 آذر 1398 | 10:12 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
دانشنامه ورزشی/

بازی با توپ تاریخچه ای چند هزار ساله دارد و گر چه به درستی معلوم نیست كه نخستین بار ورزش فوتبال در كدامین نقطه از كره زمین متداول شده و چه كسانی آن را ابداع كرده اند اما مدارك تاریخی ثابت می كند كه لگد زدن به توپ یا چیز های مدور و گرد در گوشه و كنار گیتی به شكلای مختلف رواج داشته است .

 بازی "فوتبال" ورزشی است تیمی که در آن دو گروه یازده نفره در مقابل هم بازی می‌کنند و اغلب آن را پرطرفدارترین ورزش جهان می‌دانند، این ورزش در زمینی مستطیل شکل با پوشش چمن یا چمن مصنوعی انجام می‌گیرد که در انتهای عرضی دو ضلع آن دو دروازه قرار داده شده‌است. هدف وارد کردن توپ به دروازهٔ حریف است. دروازه بان تنها کسی است که در این بازی حق دارد از دست‌ها و بازوهای خود برای گرفتن و مهار توپ استفاده کند، دیگر اعضای تیم توپ را اغلب با استفاده از پا و ضربه زدن به آن به گردش درمی‌آورند، گاه نیز ممکن است از سینه یا سر خود استفاده کنند، هر تیمی که بیش‌ترین گل را به حریف بزند برندهٔ بازی است. اگر بازی در پایان با گل‌های برابر پایان پذیرد نتیجه بازی را مساوی اعلام می‌کنند یا این که بازی به وقت اضافی کشیده می‌شود و سپس ممکن است ضربات پنالتی تعیین‌کننده بازی باشد.
قوانین فوتبال مدرن و به شکل امروزی آن در کشور انگلستان وضع شد. نهاد اداره‌کننده فوتبال در جهان فیفا نام دارد که اغلب آن را به اختصار فیفا می‌نامند. معتبرترین مسابقه در این رشته ورزشی جام جهانی فوتبال نام دارد که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. این رویداد هنگام برگزاری بینندگان زیادی دارد که شمار آن دو برابر بینندگان بازی‌های المپیک تابستانی است.
 
 
شرایط بازی
در این بازی هر تیم دارای ۱۱ بازیکن است که یکی از آن‌ها در دروازه قرار می‌گیرد و بقیه با توجه به استراتژی بازی در نقاط مختلف زمین قرار می‌گیرند. در تقسیم‌بندی دقیق، بازیکن‌ها با توجه به مکان قرارگیری‌شان در زمین به مدافع، هافبک و مهاجم تقسیم می‌شوند.
داوری مسابقات فوتبال به عهدهٔ چهار داور است. یکی از داوران که به نام داور وسط معروف است که در زمین فوتبال هم‌راه با بقیهٔ بازیکنان حرکت می‌کند، دو کمک‌داور نیز در کناره‌های زمین قرار می‌گیرند و داور چهارم نیز بیرون زمین است.
هر تیم فوتبال دارای حداقل یک سرمربی، یک مربی و یک مربی دروازه‌بان است. هم‌چنین هر تیم دارای تعدادی بازیکن ذخیره‌است که می‌توانند در میان بازی با بازیکن‌های درون زمین تعویض شوند. تعداد تعویض‌های هر تیم به سه تعویض محدود است.

"بازیکن"
در فوتبال بازیکن فردی است که بر پایهٔ قوانین فوتبال٫ فوتبال بازی می‌کند. در یک بازی فوتبال هر تیم ۱۱ بازیکن دارد که یکی از آن‌ها دروازه‌بان است و بقیه یا پدافندگر یا بازیکن میانه و یا مهاجم هستند.
 
 
"دروازه‌بان"
در بازی فوتبال به کسی که برای نگهداری و محافظت از دروازه می‌کوشد و مانع ورود توپ به داخل آن می‌شود دروازه‌بان می‌گویند. دروازه‌بان تنها بازیکنی است که می‌تواند از دستانش برای گرفتن توپ استفاده کند.(البته فقط در محوطه مشخص شده یا به اصطلاح محوطه ۱۸ قدم)
 
 
"مدافع"
مدافع بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها قرار دارد و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیه او جلوگیری از حریف است برای گل زدن.البته مدافع کار های دیگری هم دارد که یکی از مهم ترین آنها پشتیبانی از هافبک هااست . البته دفاع های چپ و راست در حمله کمک زیادی دارند.
 
 
"هافبک"/"بازیکن میانه"
هافبک یا بازیکن میانه بازیکنی است که جایگاهش بین پدافندگر(مدافع) و مهاجم است(در شکل با رنگ آبی نشان داده‌شده‌است). وظیفهٔ اصلی آن‌ها بی بهره کردن تیم حریف از توپ است(که معمولاً با تکل انجام می‌شود)٫ تا توپ را به تصرف خود درآورند و برای مهاجمان خودی بفرستند.
 
 
"فوروارد"/"مهاجم"
فورواردها یا مهاجمان بازیکنانی هستند که در نزدیک‌ترین ردیف به دروازهٔ حریف بازی می‌کنند که مسئولیت گل زدن را دارند
 
 
"زمین بازی"

یک زمین استاندارد فوتبال بزرگسالان برای مسابقات بین‌المللی می‌بایست تا ۱۱۰ تا ۱۲۰ یارد (قدم) (معادل ۱۰۰ تا ۱۱۰ متر) طول و ۷۰ تا ۸۰ یارد (۶۴ تا ۷۵ متر) عرض داشته باشد.
زمین‌های مسابقات غیر بین‌المللی می‌تواند بین ۹۱ تا ۱۲۰ متر طول و ۴۵ تا ۹۱ متر عرض داشته و نباید مربع باشد.
یک دروازه مستطیل شکل در وسط خط عرضی (یا خط گل) گذاشته می‌شود که فاصله تیرک‌های عمودی آن از یکدیگر ۸ یارد (۷٫۳۴ متر) و فاصله تیرک افقی از زمین ۸ فوت (۲٫۴۴ متر) است.
در جلوی هر دروازه و به فاصله ۱۸ یارد (۱۶٫۵ متر) از خط دروازه، محوطه مستطیل شکلی وجود دارد که به محوطه جریمه و محوطه هجده قدم معروف است، در این محوطه دروازه‌بان قادر است توپ را با دست لمس کرده و بگیرد و خطای بازیکنان حریف با ضربه پنالتی جریمه می‌شود.
محوطه کوچکتری نیز در جلوی دروازه و با فاصله ۶ یارد (۵٫۵ متر) وجود دارد که می‌بایست ضربات شروع مجدد بازی در هنگام خروج توپ از خط عرضی از داخل آن زده شود. خطوط و علامت‌های دیگری نیز در زمین برای مشخص کردن محل قرار گرفتن بازیکنان و جای زدن ضربات کرنر، پنالتی و شروع بازی وجود دارد.

آفساید:بازیکن زمانی در موقعیت آفساید قرار دارد اگر در نیمهٔ زمین حریف باشد و از توپ به دروازهٔ حریف نزدیک تر باشد و کمتر از دو بازیکن بین او و دروازۀ حریف قرار گرفته باشد. وضعیت فاصلهٔ مساوی با دومین بازیکن حریف نزدیک به دروازه حریف آفساید محسوب نمی‌شود. در سال ۲۰۰۵ بورد بین‌المللی فوتبال تصمیم جدیدی در مورد قانون آفساید تصویب کردند : نزدیک تر بودن به دروازهٔ حریف به معنای این است که هر قسمت از سر، بدن و یا پای بازیکن که از توپ و دومین بازیکن حریف نزدیک تر به دروازهٔ حریف باشد. در این تعریف بازوها شامل نمی‌شوند.
 
 
چین:
نزدیك به دو هزار سال پیش یكی از امپراطور های چینی به نام امپراطور هوانگ تین كه به تقویت جسم و روح سربازان خود بسیار علاقمند بود بازی جالب و سرگرم كننده ای را ابداع كرد و نظامیان را واداشت كه در اوقات فراغت به آن بپردازند .این بازی تسو- كوه نامیده شد و ترتیب ان چنین بود كه دو گروه بدون استفاده از دست و فقط با ضربه های پا توپ را می بردند تا از زمین حریف عبور دهند. تسو در زبان چینی به معنی لگد زدن و كوه به معنی توپ است تو پی كه برای بازی تسو- كوه بكار می رفت از هشت قطعه چرم به هم دو خته تشكیل می شد كه درون آن را با پر مرغ یا پشم می انبا شتند.
 
 
ژاپن:
در اواخر قرن ششم میلادی بازی تسو- كوه از چین به ژاپن راه یافت اما شكلی دیگر به خود گرفت. ژاپنی ها فوتبال خود را گو ماری نام نها دند و آن را با آداب و تشر یفاتی با شكوه در معبد ها بر گزار كردند و رنگی مذ هبی- عبادی به گو ماری بخشید ند.بیش از هر مسا بقه كو ماری كاهن بزرگ توپ را به دست می گرفت ودعا های مخصو صی بر آن می خواند. آنگاه توپ به زیر پای باز یكنان دو گروه می افتد و بازی مدتها ادامه می یافت.در اسپارت هم توپ بازی با پا رواج داشت كه به شكلی بسیار خشن اجرا می شد و قوانین و مجازات های سختی نیز بر آن حاكم بود فوتبال وایكتینگها نوعی توپ چرمی پر از كاه و گاه با جمجمه حیوانات صورت می گرفت. در نزد اقوام متمدن آزتك بازی با اجسام كروی شكل و لگد زدن به گوی متداول بوده است.
 
 
رم و یونان باستان:
انواع توپ بازی با پا در یونان و رم باستان به اجرا در می آمد .تصور بر این است كه رمیها بازی با توپ را از یونانیها یاد گرفته باشند .اما قیصر آگوستوس امپراطور رم فوتبال را در سرباز خانه ها ممنوع اعلام كرد. چرا كه معتقد بود این بازی برای سربازان و جنگاوران رمی بسیار ملایم و سبك است .فوتبال یونانیها اپیگرو نامیده می شد و در آن دو تیم در دو طرف یك زمین بزرگ صف آرایی می كردند و با شروع بازی هر تیم می كوشید توپ را از یاران حریف عبور دهدو به آن سر میدان برساند .در میان رومیان بعدها نوعی توپ بازی با پا متداول شد. به نام هارپاستوم به معنی( من میگیرم) بازی هارپاستوم بسیار خشن هیجان انگیز بود به همین جهت سربازان و جنگجویان بیشتر به آن می پرداختند تا قدرت بدنی خود را افزایش دهند. توپ بازی دیگری كه رمیها داشتندبا توپی از جنس چرم نرم اجرا می شد. این توپ فولیس نام داشت.از روی هار پاستوم یونانیها نوعی بازی دسته جمعی پدید آوردند كه اسفروناثیا خوانده می شد .
 
 
انگلستان:
وقتی امپراطور رم كلاودیوس اول در سال 43میلادی انگلستان را فتح كرد سربازان رمی بازی هار پاستوم را در انگلستان رواج دادند.اهالی دربی انگلستان ادعا می كنند كه در سال 217میلادی توانسته اند یك دسته از سربازان رمی را شكست دهند از آن به بعد به افتخار فراری دادن دشمن هر سال در همان روز جشن با شكوهی می گرفتندو در این روز به بازی فوتبال می پرداختند.بازی فوتبال رفته رفته چنان در قلب جوانان انگلیسی جای گرفت كه هر چه زمان می گذشت گروه بیشتری مایل به بازی و تماشای آن می شدندو به این ترتیب چنان گسترش در این كشور یافت كه انگلستان تبدیل به مهد فوتبال شد.
 
قرون وسطی:
 
توپ بازی با پا در قرون وسطی در مناطق مختلف اروپا رواج داشت كه چون قوانین یكسان و معینی برای آن موجود نبود به شكلی پر هیاهو و بسیار خشونت آمیز همراه با مشت و لگد و پشت پا زدن انجام می شد. به همین دلیل حكمرانان محلی و پادشاهان تصمیم گر فتند مانع از اجرای آن در شهر ها و روستاها شو ند.در فرانسه در قرن چهاردهم میلادی بازی فوتبال چندین بار از سوی پادشاهان كشور ممنوع اعلام شد.پادشاهان انگلستان در قرنهای 14و 15فوتبال را به عنوان اینكه كاری ناشایست و زیانبار استیك عمل شیطانی دانستند و اعلامیه های در ممنوعیت آن انتشار دادند.ممنوعیت فوتبال درانگلستان همچنان در اواخر قرن 18ادامه داشت اما این قبیل سختگیر ها هرگز نتوانست عملا مانع از توپ بازی با پا شود و فوتبال به شكلهای گوناگون در گوشه و كنار اروپا به ویژه در انگلستان گسترش می یافت و حتی در مدرسه ها و دانشگا هها اجرا می شد.در سال 1863دانشگاه كمبریج انگلستان بازی فوتبال را رسما پذیرفت و قوانین خاصی برای آن به وجود آورد كه به مقررات كمیریج معروف شد.این قوانین را تیمهای آزاد هم پذیرفتند و در بازیهای خود اجرا كردند.
 
 
آغاز تحول:
در تاریخ 26اكتبر سال 1863نمایندگان هفت باشگاه و دسته آزاد در لندن جمع شدندوفدراسین فوتبال انگلستان را تاسیس كردند. از این پس با مسابقات منظمی كه در میان تیمها برگزار می شد شمار طرفداران فوتبال نیز در انگلستان رو به فزونی می نهاد و از طرف دیگر انگلیسها به هر نقطه از جهان كه قدم می نهادند بازی فوتبال را معرفی و منتشر می كردند. در اواخر قرن نوزدهم فوتبال به قدری توسعه یافته بود كه در بسیاری از كشورهای اروپای و برخی از كشورهای آمریكای لاتین مسابقات فوتبال به صورتی منظم جریان داشت. در سال 1904 فدراسیون بین المللی فوتبال {فیفا}با مشاركت هفت كشور فرانسه هلند بلژیك سوئیس اسپانیا دانمارك و سوئد تاسیس شد. انگلستان در ابتدا از پیوستن به این هفت كشور خوداری كرد اما سر انجام در سال 1946به آنها پیوست.در سال 1908همزمان با برگزاری چهارمین دوره بازیهای المپیك فوتبال در برنامه المپیادها قرار گرفت و از سال 1930مسابقات جام جهانی فوتبال راه اندازی شد. در حال حاضر 165كشور جهان عضو فیفا هستند و فوتبال بی تردید ورزش اول دنیا محسوب می شود چرا كه فوتبال تركیب كاملی است از فن مهارت قدرت و كوشش جمعی یك تیم.كشورهای صاحب فوتبال جهان عبارتند از :برزیل انگلستان آلمان آرژانتین ایتالیا فرانسه هلند اسپانیا بلژیك و اروگوئه.
 
از میان بهترین بازیكنان تاریخ فوتبال نیز می توان به این اسامی اشاره كرد:
په له {برزیل}اوزه بیو{پرتقال}كرایف {هلند}یاشین{شوروی}بكن بائر {آلمان}مارادونا{آرژانتین}و پلاتینی{فرانسه}پیدایش فوتبال در ایران
ورزش و بازیهای نوین مانند فوتبال كه بازیهای اروپایی خوانده می شود در بیست سال پایانی قرن سیزدهم هجری شمسی حدود سالهای {1280-1300}توسط اروپایها بویژه انگلستان در ایران رواج یافتند. اصطلاح فوتبال را دانشجویان اعزامی به اروپا وارد زبان فارسی كردند.
 
اولین بار فوتبال توسط انگلیسیها مقیم ایران در تهران و ملوانان خارجی در بنادر كشور به راه انداخته شد در سال 1907{1286}هجری شمسی وزیر مختار انگلیس در ایران به منظور ایجاد حس رقابت در بازیكنانو جنبه رسمی دادن به بازیها یك جام {كاپ}برای فوتبال تهیه كرد و اولین دوره رسمی مسابقه فوتبال در همان سال انجام شد.در بازیهای تیمهای انگلیسی هیچ ایرانی شركت نداشت.
كریم زندی اولین ایرانی بود كه در سالهای1287تادر 1295در آن تیمها بازی كرد .طی سال 1299ه.ش فوتبال به صورتی پراكنده و كاملا ابتدایی در زمین های حاشیه تهران بازی می شد.
در سال 1300انجمن ترقی و ترویج فوتبال در تهران تاسیس شد و برگزاری مسابقات فوتبال را بر عهده گرفت.
اولین بار مدرسه آمریكایی البرز فعلی آموزش فوتبال را به دانش آموزان آغاز كرد.در سال 1308اولین مسابقه خارجی فوتبال با تیم باد كوبه {شوروی}در تهران برگزار شد كه در آن شكست خورد.سال 1312را به حق می توان {سال پیشرفت تشكیلات ورزش}در مدارس و فوتبال در ایران دانست.
در سال1313{انجمن ملی تربیت بدنی و پیشاهنگی}تشكیل شد تا متصدی اداره امور تربیت بدنی و ورزش در خارج از مدارس باشد.تعداد تیمها در سال 1315و 367تیم در 29استان و شهرستان بود كه در مقایسه با سال 1314كه 152تیم فوتبال وجود داشت قابل توجه می باشد.در سال 1316حسین صد قیانی پس از بازگشت از اروپا به ایران مسئول آموزشو گسترش فوتبال شد از كارهای صد قیانی تشكیل تیم ملی و اعزام آن به افغانستان بود.سال 1318 را میتوان یكی از نقاط عطف ورزشی بویژه فوتبال در ایران دانست.
ورزشگاه امجدیه در این سال تكمیل شد و به شكلی در آمد كه امروز وجود دارد.در 12اسفند سال 1325نخستین فدراسیون فوتبال ایران به وجود آمد و سال بعد در 30دی ماه1326این فدراسیون به عضویت فیفا پذیرفته شد.
 
 
تیم ملی ایران از ابتدا تا سال 1326:
دوره اول:1314-1305اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال 1305به سرپرستی میر مهدی ورزنده برای سفر به باد كوبه {شوروی}تشكیل شدو برای انجام چند مسابقه به آذر بایجان شوروی سفر كرد. از بازیكنان این تیم كه در حقیقت ستارگان فوتبال ایران در سالهای 1305تا1314بودند می توان از خان سردار پل هراند شكوه رضا كلانتری حسین سردار احمد سردار حسین صد قیانی علی امیر اصلانی {معروف به گیوه ای}حسن مفتاح و رضا هدایتی نام برد.
 
دوره دوم :1320-1314دوره دوم تشكیل تیم ملی فوتبال از سال 1314با اشغال نظامی ایران توسط ارتشهای متفقین پایان یافت.در این دوره تیم ملی ایران دومین سفر خارجی خود را به افغانستان انجام داد. این تیم به سر پرستی حسین صد قیانی از بازیكنان باشگاههای معروف تهران همچون طوفان تدین نیك نام و تهران تشكیل شد. مهمترین این بازیكنان عبارت بودند از :مصطفی بهار مست اكبر حیدری عبدالله كوهستانی احمد خطیبی محمد بلور فروشان گلبو ناصر انشا حسن گوشه جعفر اخوان گیلانشاه و عباس فرزانگان.
 
دوره سوم:1330-1321از سال 1321مقارن با اشغال ایران فوتبال شكل تازهای به خود گرفت.در این دوره تیم ملی ایران در مسابقه ای با تیم ارتش انگلستان كه از بازیكنان ملی پوش به نامهای (منین،میگر،بیك)استفاده میكرد در امجدیه مسابقه داد كه جهت تماشای آن برای اولین بار بطور رسمی بلیط فروخته شده .
بازیكنان تیم ایران در این دوره كه توسط حسین صدقیانی سرپرستی می شدند عبارتند از : مین باشیان،حاجیان، عباس غریب،عزیز فرزانگان، ملك شاهی ،عباس تنیده گرو... كه سرپرستی تیم ملی ایران را در سه دوره گذشته بعهده داشت
درباره تیم ملی ایران در دوره سوم گفته است:به عقده من در این دوران تیم ملی ایران از نظر بنیه و قدرت در تاریخ فوتبال ایران بینظیر بوددر سالهای 1327تا مسابقات فوتبال جام جهانی 1998فرانسه (1377)فوتبال ایران فراز و نشیب بسیاری را پشت سر گذاشته است مسابقات سراسری {لیگ}در این دوران آغاز شد و از دهه 1350با عنوان جام تخت جمشید با نظم و انسجام تداوم یافت. با آغاز جام ملتهای آسیا تیم ملی فوتبال ایران در این مسابقه شركت كرد و در سالهای 1345تا1355در اوج فوتبال آسیا قرار و دوران طلا یی خود را آغاز كرد.تیم ایران در مسابقات مقدماتی جام جهانی 1978شركت كرد و برای اولین بار به این دوره از مسابقات راه یافت.با پیروزی انقلاب اسلامی فوتبال ایران حدود یك دهه در اثر مشكلات ناشی از جنگ دچار ركود نسبی شد اما با پایان جنگ و آغاز عصر سازندگی فوتبال ایران بار دیگر سیر صعودی خود را آغاز كرد و توانست در جام جهانی 1998 فرانسه شایسته ترین نماینده قاره آسیا باشد.
 
 
شکل‌گیری فوتبال امروزی
ایرانیان با اقتباس از رومی ها بازی فوتبال را تکامل دادند به طوری که در قرون وسطی فوتبال از محبوبیت مردمی چشمگیری برخوردار بوده و بازی شناخته شده و معروفی گردیده . در این دوران فوتبال را (Melees) می گفتند . بازی در زمین های باز و هموار با دروازه های نسبتا وسیع انجام می گرفته و در همین دوران ، در یکی از نمایشنامه های شکسپیر به نام (Errors) در پرده دوم آن ، کلمه (Football) به این بازی اطلاق گردیده . در نیمه اول قرن پانزدهم بازی فوتبال یک بازی برای پرورش جسم شناخته شده بود و مدارس عمومی و دانشگاه های اروپا همگی دارای تیم های مستقل و رسما جا افتاده بودند .
 
جهانی سازی انجمن فوتبال
با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین‌المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن‌های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه ، بلژیک ، دانمارک ، هلند ، اسپانیا ، سوئد ، و سوئیس مطرح گردید. «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فوتبال» (فیفا) در مورخ، ۲۱ می سال، 1904 در شهر، پاریس تأسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعدها حتی در کشورهای غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت.بازی‌های توپ قرون وسطی که هنوز زنده هستند.
• مسابقات سنتی شروو تیوزدی در یو کی – بازی‌های فوتبال سالیانه شهری و یا روستائی که قواعد خاص خود را دارا بودند.
 
نام‌های جایگزین این بازی‌ها عبارت‌اند از: «موب فوتبال»، «شرووتاید فوتبال» و «فولک فوتبال»
o آلن ویک در نورث هامبرلند
o اشبورن در دربی شایر (که نام دیگرش فوتبال سلطنتی شرووتاید است.
o آتراستون در وارویکشایر
o کورف کسل دردورست - مراسم یادمان فوتبال شروو تیوزدی منطقه پیوربک ماربلرز.
o هاکسی در لینکلن شایر (بازی هاکسی هود در واقع در مراسم ظهور حضرت عیسی بازی شد.)
o هارلینگ اند سیلور بال که در کاخ سنت کلامب واقع در کورن وال بازی شد.
o سیدگ فیلد در کانتی دورهام
o دراسکاتلند هنوز هم بازی‌های با گیم و «بال گیم» در میان مسیحیان و در شب سال نو رایج است.
دانز، برویک شایر
اسکون، پرت شایر
کرک وال در جزایر اورک نی
 
بازی‌های دیگر قرون وسطی که هنوز در خارج از انگلستان بازی می‌شوند عبارت‌اند از:
o کالسیو فیورتینو - شکل مدرن باقی مانده از فوتبال رنسانس قرن ۱۶ فلورانس.
 
دیگر بازیهای عمومی مدرسه‌ای باقیمانده تا زمان حال
• بازی اتون فیلد
• اتون فیلد گیم
• اتون وال گیم
• فوتبال هارو
• فوتبال وینچستر
 
جهانی سازی "انجمن فوتبال"
با گسترده شدن محبوبیت این رشته و در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد که امر نظارت بر انجمن فوتبال را برعهده بگیرد، بیش از پیش احساس گردید. انجمن انگلیسی فوتبال برگزار کننده گفتگوهای زیاد در خصوص ایجاد یک سازمان بین‌المللی بود ولی پیشرفتی حاصل نگردید. بنابر این موضوع در انجمن‌های هفت کشور دیگر اروپائی از جمله فرانسه، بلژیک، دانمارک، هلند، اسپانیا، سوئد، و سوئیس مطرح گردید. «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فوتبال» (فیفا) در مورخ، ۲۱ می سال، 1904 در شهر، پاریس تأسیس گردید. اولین مدیر این تشکیلات، رابرت گورین بود. نام فرانسوی خلاصه حروف فیفا بعدها حتی در کشورهای غیر فرانسه زبان نیز مورد استفاده قرار گرفت. /م

منبع:» https://www.yjc.ir/fa/news/4006988/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE%DA%86%D9%87-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86



طبقه بندی: مقالات ورزش، تاریخ ورزش،
برچسب ها: فوتبال، تاریخچه، انگلیس، چین،

تاریخ : چهارشنبه 27 شهریور 1398 | 11:00 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

 


swimming : competitive swimming

شنای رقابتی با ورود به المپیک در سال 1896 در عرصه بین المللی دارای اهمیت و موجودیت شد. مسابقات المپیک ابتدا تنها به مردان اختصاص داشت اما بعدها در سال 1912 مسابقات زنان نیز در این رقابت ها جای گرفت. قبل از تأسیس فینا( FINA ) بازی های المپیک ، شامل تعدادی از مسابقات غیر متداول بودند. برای مثال در سال 1900 زمانی که مسابقات شنا در رودخانه «سن» Seine  در فرانسه برگزار می شد رقابت کنندگان باید از تیرهای چوبی خاصی بالا می رفتند و زیر صفی از قایق ها در آب شنا می کردند.

پس از اینکه فینا تأسیس شد برخی از این مسابقات عجیب برچیده شدند. تحت مقررات فینا هم در بازی های المپیک و هم در دیگر مسابقات ، طول مسابقات به تدریج با سیستم متر اندازه گیری می شد. و در سال 1969 سیستم اندازه گیری یارد برای رکوردها منسوخ شد.

انواع حرکت های شنا به شنای آزاد ، کرال سینه، کرال پشت ، قورباغه ، پروانه دسته بندی شدند.

تمام این حرکات در مسابقات انفرادی چندگانه به اجرا در آمدند.

تاریخچه شنا در ایران

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش ، در ایران ، بسیار کوتاه است و به طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته ها در کشور ما چندان پیشرفتی حاصل نکرده است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تأکیدات مذهبی، می بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می دادند.

در قدیم ، مکان هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام ها می ساختند ، به نام چال حوض.

این چال حوض ها ، که حداکثر از 10 متر تجاوز نمی کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود.

در اطراف چال حوض ها، سکوهایی به ارتفاع 2 یا 3 متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می دادند.

روشنایی چال حوض ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی ، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا ( که به معنای واقعی هم شنا نبود) بپردازد. تا سال 1314 در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه  نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند.

در سال 1314 ، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق  داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آنها به وجود آمد، در سال 1314در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام « گیبسون » بر آن نظارت می کرد. پایه های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

در حال حاضر ، استخرهای خصوصی ، آزاد یا دولتی بسیاری در تهران و شهرهای مختلف ایران هست و  نوجوانان و جوانان ، به ویژه در فصل تابستان ، استقبال زیادی از ورزش شنا می کنند.

مشخصات استخر

استخر، محل خصوصی است برای شنا ، شیرجه ، و واترپولو که در اندازه های مختلف ساخته می شود. ولی ، استخرهایی که در آنها مسابقات رسمی را برگزار می کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین المللی شنای آماتور ، که آن را فینا (FINA ) می خوانند به شرح زیر تعیین شده است:

طول : 50 متر ؛ عرض: حداقل 21 متر

عمق : حداقل 80/ 1 متر

تعداد خطوط : 8 خط ( عرض هر خط 5/ 2 متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می کنند، دمای آب باید 22 تا 24 درجه سانتی گراد باشد.

لباس شنا

لباس مخصوص شنا یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگاه ندارد. طبق مقررات بین المللی ، شلوار شنا هنگام مسابقات بین المللی و رکوردگیری ، باید از پارچه ای به رنگ تیره و به صورت یک تکه باشد.

در حال حاضر لباس شناگران را از پوست کوسه ها درست می کنند که کل بدن را می پوشاند.

ادامه دارد ...

منبع: http://varzeshkar.akaup.com/sport/swimming/shena15.html




طبقه بندی: علم تمرین،
برچسب ها: شنا، تاریخچه،

تاریخ : چهارشنبه 9 مرداد 1398 | 08:30 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic