در سالهای گذشته با توجه بیشتر شناخته شدن ووشو در سطح جهان،در كشور عزیزمان نیز همسان با دیگر ممالك با همت و پشتكار تنی چند از زحمتكشان و عاشقان این هنر ،با موفقیت آقایان دكتر غفوری فرد سرپرست سازمان تربیت بدنی و دكتر مظفری معاونت امور فرهنگی و آموزشی سازمان علیرغم مشكلات و مسائل فراوان بر سر راه گسترش این هنر رزمی كه به تعبیری می توان آن را گوهر تابناك هنرهای رزمی معرفی نمود اولین مجوز فعالیت موقت ووشو در سال 1366 از سوی اداره كل تربیت بدنی استان تهران صادر و سرپرستی آن را استاد حسین داودی پناه (داداشی)عهده دار گردید.

در سال 1368 پس از بررسیهای علمی و تأیید این رشته از سوی استادان دانشكده تربیت بدنی ،انجمن به پیشنهاد استاد داودی پناه(داداشی)و با موافقت جناب آقای دكتر مظفری و تایید جناب دكتر غفوری فرد،تاسیس و فعالیتهای این رشته را در سراسر كشور تحت پوشش قرار داد.این انجمن به اتفاق آراء كشورهای عضو فدراسیون جهانی ووشو(I.W.F) در سال 1370 به عضویت این فدراسیون درآمد و طی نخستین حضور اعضای تیم ووشوی جمهوری اسلامی ایران در فستیوال جهانی ووشو به سال 1992 میلادی در شانگهای چین،اولین مدال طلای این رشته برگردن استاد داودی پناه نقش بست و نخستین مدال نقره این مسابقات برگردن جناب مهندس شاهین نیك نژاد آویخته شد و بار دیگر پرچم جمهوری اسلامی ایران بر بام جهان به اهتزاز درآمد.

و بالاخره پس از بررسیهای فراوان،در سال 1371 كمیته ای بنام كمیته رزشهای چینی به ریاست جناب آقای حمید زندیه در حوزه معاونت فنی و امور فدراسیونهای ورزشی سازمان تربیت بدنی تاسیس شد كه سه انجمن ورزشی از جمله انجمن ووشوی جمهوری اسلامی ایران را تحت پوشش خود قرار داد.


منبع: وبلاگ ببرهای صحرا                                                                  

آدرس: http://babrsahra.mihanblog.com/




طبقه بندی: تاریخ ورزش،
برچسب ها: تاریخچه، ورزش، ووشو،

تاریخ : شنبه 2 آذر 1398 | 10:12 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
اعتیاد به ورزش چیست؟
اعتیاد به ورزش چیست؟
نویسنده:دکتر دانیال شریفی رضوی
اعتیاد ورزشی یک اتکای ناسالم و غیر عادی به ورزش برای عملکرد روزانه شخص است. در این موارد معمولاً پرداختن به ورزش بعنوان تنها وسیله دفاعی در برابر استرس های روزمره در می آید و فرد هر چه بیشتر به آن می پردازد.
• شاخص ها و ویژگی های اعتیاد ورزشی چیست
مثل هر اعتیاد دیگری اعتیاد به ورزش 3 جزء مهم دارد که عبارتند از :
- وابستگی : یعنی این احساس که برای شاداب بودن ورزش روزانه ضروری است.
- تحمل و مقاومت : یعنی بصورت پیشرونده ای نیاز به انجام ورزش بصورت شدیدتر وجود داشته باشد تا به سطح یکسانی از شادابی و احساس خوب برسد.
- علائم ترک : بصورت خستگی و ضعف 36-24 ساعت پس از ترک ورزش تعریف می شود. علائم افسردگی، اضطراب، تحریک پذیری و بی قراری شایع است.
• علت اعتیاد ورزشی چیست
علت آن شناخته شده نیست. برخی تحقیقات آزاد شدن آرام برخی هورمون های درونی بدن ( اندورفین ها ) را در پاسخ به ورزش علت پرداختن زیاده از حد به ورزش دانسته اند.
• آیا اعتیاد به ورزش در ورزشکاران خاص بیشتر است
دو میدانی و دویدن ها شایعترین ورزشی هستند که در آنها احتمال ایجاد اعتیاد به ورزش وجود دارد. اما در ورزشهای هوازی مثل دوچرخه سواری و شنا هم احتمال آن وجود دارد. به مقدار کمتر در ورزشهای بسکتبال، کشتی، والیبال و تنیس هم این احتمال وجود دارد.
• احتمال بروز چه صدماتی در اعتیاد ورزشی بیشتر است
ورزشکارانی که دچار این امر شده اند اغلب به صدمات ناشی از استفاده زیاد از اندامها مثل شکستگی های استرسی استخوان یا کشیدگی های عضلانی- تاندونی و رباطی دچار می شوند. جالب اینجاست که از آنجا که لازمه درمان این آسیبها کاهش یا قطع فعالیت برای مدتی است و این ورزشکاران نمی توانند بخاطر وابستگی به ورزش آنرا انجام دهند لذا نسبت به درمان مقاومند و دیر بهبود می یابند.
• آیا اعتیاد به ورزش با سایر انواع اعتیاد و مشکلات روانی همراهی دارد
وابستگی شدید به ورزش معمولاً همراهی با استفاده و اعتیاد به الکل یا مواد مخدر و داروها ندارد و این افراد بخاطر اثر سوء این مواد روی ورزش از آنها ( مواد مخدر و الکل ) دوری می ورزند.
برخی مطالعات ارتباط بین بی اشتهایی ( بی اشتهایی عصبی ) و اعتیاد ورزشی را مطرح کرده اند.
• در موارد شک به اعتیاد ورزشی چه سوالهایی باید پرسیده شود
- میزان انگیزه برای ورزش چقدر است ؟
- آیا پرداختن به ورزش با زندگی ، شغل و ارتباط با اطرافیان تداخل پیدا کرده است ؟
- چه مقدار و چگونه ورزش می کند ؟
- آیا می توانند مدتی ورزش را قطع کنند؟
- آیا در صورت به تاخیر افتادن ورزش دچار علائم ترک می شود؟
- آیا سابقه ای از آسیبهای ناشی از فعالیت زیاد مثل شکستگی های استرسی اخیر وجود دارد ؟
• نحوه برخورد با اعتیاد به ورزش چگونه است
در اغلب موارد پرداختن به ورزش ناشی از یک علت استرس زای زمینه ای است که فرد برای فراموش یا تحمل آن به ورزش روی می آورد. لذا اولین قدم در درمان اعتیاد به ورزش شناسایی و رفع عوامل استرس زای شغلی یا محیطی – خانوادگی است. درمان آسیب ها و صدمات ناشی از فعالیت زیاد مثل شکستگی های فشاری استخوان که در این افراد شایع است باید به نحو مقتضی صورت گیرد که اغلب نیازمند کاهش یا قطع فعالیت برای مدتی می باشد. البته بسیاری از این افراد نمی توانند این امر را انجام دهند ( قطع فعالیت ورزشی) و به تدریج دچار عوارض ناتوان کننده خواهند شد.

منبع: http://babrsahra.mihanblog.com/



طبقه بندی: طب ورزشی،
برچسب ها: اعتیاد، ورزش، دو، عوارض،

تاریخ : شنبه 2 آذر 1398 | 10:09 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
دانشنامه ورزشی/

بسکتبال (به انگلیسی:" Basketball") یک ورزش گروهی است که در آن دو تیم از پنج بازیکن سعی می‌کنند با پرتاب توپ به داخل حلقه امتیاز کسب کنند.

گزارش خبرنگار سرویس ورزشی باشگاه خبرنگاران، بسکتبال (به انگلیسی:" Basketball") یک ورزش گروهی است که در آن دو تیم از پنج بازیکن سعی می‌کنند با پرتاب توپ به داخل حلقه امتیاز کسب کنند. هدف هر تیم از انجام بازی، کسب امتیاز از طریق انداختن توپ در داخل حلقه است، در حالی که در حین انجام بازی قاعده‌ای از قوانین و مقرارات نیز باید رعایت شود. لذا تاکید فراوانی بر تقویت مهارت‌های پرتاب صورت می‌گیرد، هر توپی که از حلقه حریف عبور کند و داخل آن برود گل نامیده می‌شود، بسکتبال به طور گسترده یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های جهان محسوب می‌شود.

پیدایش بسکتبال

یک بازی بسکتبال در ۱۹۳۴ در بالتیمور
 
زادگاه بازی بسکتبال آمریکاست، این بازی در اوایل پاییز سال ۱۸۹۱ میلادی توسط شخصی به نام جیمز نای اسمیت پایه ریزی و ابداع شد . اما، از قرن‌ها پیش در میان ساکنان نقاط مختلف قاره آمریکا، به ویژه آمریکای مرکزی و جنوبی انواعی از بازی و مسابقه رایج بوده که کم و بیش به بسکتبال شباهت داشته‌است.
 
سابقه تاریخی: در کشورایران، نوعی بازی سنتی و قدیمی در میان گله دارها متداول است که آن را (پاتو) (PATO) می‌نامند . در این بازی، دو تیم سوار بر اسب در می‌دانی وسیع به تاخت و تاز می‌پردازند و هر تیم کوشش می‌کند توپی را که شش حلقه (مانند دستگیره) بر بدنه آن هست، با پرتاب کردن و پاس دادن به یاران خودی، به آن سوی میدان برساند و از حلقه و توری سبدی که در انتهای میدان بر روی ستونی چوبی نصب شده، عبور دهد . این بازی تا حدی شبیه بسکتبال است اما شباهت بازی پوک تاپوک با ورزش بسکتبال بیش از پیش است . پوک تاپوک، در میان اقوام متمدن قاره آمریکای جنوبی و مرکزی رواج بسیار داشت به ویژه اقوام مایا و تولتک (در ناحیه مکزیک کنونی) این بازی با توپ و حلقه‌های ثابت در میدانی وسیع انجام می‌شد.
 
جیمز نای اسمیت یک پزشک کانادایی بود که با ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت آن کشور را گرفت . در سال ۱۸۹۱ یعنی زمانی که دکتر نای اسمیت در دانشگاه ورزش اسپرینگ فیلد (واقع در ایالت ماساچوست آمریکا) درس می‌داد، رئیس دانشگاه از او خواست ورزشی ابداع و اختراع کند که دانشجویان بتوانند در فصل زمستان در سالن به آن بپردازند تا آمادگی جسمانی خود را برای پرداختن به مسابقات میدانی فوتبال، هاکی و بیسبال، در فصل بهار و تابستان حفظ کند .
 

نخستین تیم بسکتبال دانشگاه کانزاس در ۱۸۹۹ میلادی
 
دکتر نای اسمیت پس از بررسی رشته‌های موجود ورزشی، دریافت که ورزش جدید باید :توپ در آن نقش داشته باشد .
به صورت گروهی به اجرا در آید .
اصل رقابت در آن رعایت شود .
و بر مهارت استوار باشد .
هیچ گونه خشونتی و برخوردهای سخت بدنی مبتنی نباشد .

حاصل این افکار و اندیشه‌ها ورزشی شد به نام بسکتبال که امروزه پس از سپری شدن نزدیک به یک قرن و اندی از اختراع آن، از پر طرفدارترین و هیجان انگیزترین رشته‌های ورزش بین‌المللی است . دکتر نای اسمیت در شروع کار دو سبد که مخصوص حمل میوه بود بر دیوار دو طرف سالن ورزش دانشگاه و در ارتفاعی بلندتر از قد یک انسان قد بلند نصب کرد و به دو گروه از ورزشکاران جوان دانشگاه آموزش داد که توپی را دست به دست بدهند و سعی کنند آن را به درون سبد بیندازند . در این حال، تیم مقابل باید بکوشد که مانع از انجام این کار شود و توپ را هم از چنگ حریف بربایند و تصاحب کند. نخستین مسابقه‌ای که به این ترتیب و به صورتی تجربی ترتیب یافت میان دو تیم ۹ نفره در کالج اسپرینگ فیلد بود و اولین گل تاریخ بسکتبال را هم یکی از بازیکنان به نام «ویلیام چیلس» به سبد انداخت . بعدها شخصی به نام «فرانک ماهان» با توجه به اینکه در زبان انگلیسی سبد را بسکت (به انگلیسی: BASKET) و توپ را بال (به انگلیسی: BALL) می‌گویند، این ورزش را بسکتبال نامید .
دکتر نای اسمیت، برای آنکه بازی بسکتبال خشن نشود، مقررات دقیقی برای آن به وجود آورد .
بعضی از مقررات اولیه بسکتبال چنین بود :بازیکنان حق نداشتند توپ را از دست هم بربایند .
بازیکنی که توپ را در اختیار داشت، نباید با آن راه برود یا بدود .
هل دادن و هر نوع خشونت ممنوع بود .
فقط بازیکنانی که توپ را در اختیار نداشتند می‌توانستند به هر طرف بدوند و جا بگیرند .
بازیکن توپ به دست باید توپ را به طرف یاران خود پرتاب کند و به آنها برساند .

تیم بسکتبال زنان دانشگاه ترینیتی در ۱۹۱۵
 
در آغاز، ته سبد هم بسته بود و هر بار که توپ به درون سبد می‌افتاد باید کسی به کمک نردبان توپ را از سبد بیرون بیاورد .
در سال ۱۸۹۲ شخصی به نام «لئو آلن» سبد بسکتبال را که تا آن روز از ترکه چوب یا الیاف بود و به همین دلیل به زودی پاره و فرسوده می‌شد، از سیم بافت تا استحکام بیشتری داشته باشد .دیری نگذشت که این ورزش جدید طرفداران زیادی در میان دانشجویان دانشگاه اسپرینگ فیلد و دیگر دانشگاه‌ها یافت .
دکتر نای اسمیت هم مقررات و قوانین بسکتبال را کامل تر کرد و نسخه‌هایی از آن را به هر دانشگاه یا باشگاهی که علاقمند بود ارسال داشت .
این مقررات در سال ۱۸۹۲ میلادی به صورت کتابچه‌ای برای استفاده عموم منتشر شد . کشور کانادا نخستین کشور خارجی بود که ورزش بسکتبال به آن راه یافت .
دیگر کشورها هم بتدریج و در سال‌های بعد پذیرای این ورزش جدید شدند : فرانسه در سال ۱۸۹۳، چین و هندوستان در سال ۱۸۹۴، انگلستان در سال ۱۸۹۴ ژاپن در سال ۱۹۰۰ و .. . نخستین مسابقه رسمی بسکتبال در سال ۱۸۹۶ بین دو تیم از دو دانشگاه شیکاگو و آیوا برگزار شد . نتیجه این بازی تاریخی ۱۵ بر ۱۲ به سود تیم دانشگاه شیکاگو بود .
در سال ۱۹۳۰ دکتر نای اسمیت کتابی درباره خواص بسکتبال تالیف کرد تا نشان دهد که بازی بسکتبال گرچه بسیار پر تحرک است اما حتی برای سالمندان هم خطری ندارد و آسیبی متوجه اعضای حیاتی بدن (قلب و کلیه) نخواهد شد .
 
قوانین ابتدایی

 


مسابقات المپیک مونیخ ۱۹۷۲
 
با گذشت زمان قوانینی برای انجام بازی وضع شد. مثلا تعداد بازیکنان هر تیم ۹ نفر تعیین گردید. سپس به ۷ نفر تقلیل یافت و بالاخره این تعداد به ۵ نفر کاهش یافت و تثبیت شد.
هر بازیکن می‌توانست در موقع وقوع خطا به جای کلیه بازیکنان تیم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تیم می‌توانست از شروع تا پایان بازی توپ را در زمین خود به طور دلخواه نگهداری نماید. هر بار که توپ گل می‌شد بازی با بین طرفین یا جامپ بال (به انگلیسی: jump ball) از وسط زمین ادامه می‌یافت. بازیکنان بلند قد می‌توانستند نزدیک سبد قرار گیرند و توپ را به آرامی در سبد جای دهند (قانون سه ثانیه وجود نداشت). در آن زمان سعی شد توجه مدیران مدارس و مسئولان سازمان‌های ورزشی را به آموزش بسکتبال جلب نمایند. باوجود این تلاش مداوم و پیگیر، آموزش بسکتبال برای مربیان حالت جنبی داشت و اساساً فعالیت آن‌ها در ورزش‌های رقابت‌آمیز دیگری مانند فوتبال آمریکایی متمرکز بود.
 
قوانین مینی بسکتبال
 
مینی بسكتبال ورزشی است كه براساس بازی بسكتبال و برای بازیكنان 11 و 12 سال طرح‌ریزی شده است هر تیم شامل 12 بازیكن، یك مربی و یك سرپرست خواهد بود اندازه زمین 26 در 14 متر می ‌باشد. خطوط زمین مینی‌ بسكتبال با آنچه در زمین بسكتبال ترسیم می شود مشابه است با این تفاوت که در مینی بسکتبال خط پرتاب 3 امتیازی وجود ندارد تخته ‌ها بطور قائم در انتهای زمین قرار داده شده و با خطوط اصلی موازی است، اندازه تخته 90 × 120 سانتی متر می ‌باشد ارتفاع حلقه تا زمین 260 سانتی متر با قطر 45 سانتی متر می‌باشد توپ با محیط 73 سانتی متر و وزن 475 گرم برای مینی بسكتبال استفاده می ‌گردد زمان بازی 4 كوارتر 10 دقیقه‌ای است كه زمان استراحت بین كوارترهای اول و دوم، سوم و چهارم 2 دقیقه و زمان استراحت بین دو نیمه بازی 10 دقیقه می باشد

ادامه مطلب

طبقه بندی: تاریخ ورزش،
برچسب ها: بسکتبال، ورزش، خیابانی، نمایشی، امریکا،

تاریخ : چهارشنبه 27 شهریور 1398 | 11:07 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

” پیری ” از چه سنی شروع می شود؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تعیین سن آغاز پیری کار دشواری است. بعضی آن را از چهل سالگی می دانند و گروهی دیگر از هفتاد سالگی به بعد را سالمند می گویند. عده ای نیز به طور کلی پیری را امری نسبی،درونی، روانی، اجتماعی و جسمی می دانند .

محققین می گویند پاسخ جوانان و سالمندان در رابطه با پایان جوانی و شروع پیری متفاوت بود اما به طور میانگین نظرات آنان در رابطه با سن شروع پیری سن ۷۰ سالگی بوده است.

حس پیرشدن اغلب متفاوت است؛ این که فرد در چه سنی احساس پیری کند در افراد مختلف متفاوت است و بستگی به ظاهر و فعالیت آنها در جامعه و زندگی دارد.

پیری بر خلاف آنچه غالب تصور می شود همراه با آن گونه مشکلاتی نیست که بر سر زبان ها افتاده و پیران را مردمی خسته و بیمار و افسرده و بی حافظه و جدا مانده و دل نازک و عجیب و غریب به حساب می آورند، البته ممکن است تعداد کمی از پیران چنین باشند ولی این گونه اندیشه های نادرست در مورد پیران باعث رنجیدن افراد سالخورده می شود و حتی گروهی از آنان را به قبول این باورهای نادرست درباره خود وا می دارند.

در یک آزمون اجتماعی از سالمندان در مورد اینکه در چه سنی جوانی متوقف می‌شود ۵۱۱ نفر گفتند در ۴۵ سالگی جوانی تمام می‌شود.

محققن دانشگاه liege در رابطه با پایان جوانی و شروع سن پیری تحقیق کردند و که نتایج آن به قرار زیر است .

اولین مشاهدات طبق پاسخ جوانان زیر ۳۰ سال چنین تخمین زده شده است: عده‌ای از آنها گفتند سن ۴۰ سالگی شروع جوانی است و از سن ۶۵ به بعد باید گفت فرد رو به پیری می‌رود.

سنین بین ۳۰ تا ۴۹ سال گفتند: تا ۵۰ سالگی فرد جوان است و سن پیری از ۷۰ سالگی تازه شروع می‌شود.

این گروه اعلام کرد با مصاحبه های صورت گرفته  و نظرات افرد در سنین مختلف، می توان نتیجه گرفت که مناسب‌ترین سنی که می‌توان برای شروع دوران پیری نام برد ۷۰سالگی است.


منبع: https://sport13.persianblog.ir/MBJkjAlwdAi44xMMkK38-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%87-%D8%B3%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF%D8%9F




طبقه بندی: طب ورزشی، مقالات ورزش،
برچسب ها: پیری، سن، ورزش،

تاریخ : شنبه 25 خرداد 1398 | 09:24 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

حرکاتی برای شادابی پوست

ورزش کردن چگونه زیباترتان می‌کند

همه‌ی ما می‌دانیم که ورزش کردن برای سلامتی خوب است اما آیا می‌دانید که می‌تواند شما را زیباتر هم بکند؟ شما به راحتی می‌توانید کمی مرطوب کننده به پوستتان بزنید یا از ضد آفتاب استفاده کنید تا به سلامت و زیبایی پوستتان کمک کنید اما تقویت عضلات اطراف صورت و کمک به جریان خون در صورت و بدن نیز می‌تواند شما را زیباتر کند.
ورزش

دست‌کم یک نوع بالانس انجام دهید

حرکت بالانس باعث می‌شود خون سرشار از اکسیژن به صورتتان برسد. تقویت گردش خون کمک می‌کند چین و چروک‌ها کم‌عمق‌تر شده و عضلات صورت سفت شوند. هرچقدر که می‌توانید در وضعیت بالانس بمانید و این تمرین را وارد روتین روزانه‌تان کنید. اگر نمی‌توانید بالانس را انجام دهید روی کاناپه دراز بکشید و سرتان را روی زمین بگذارید.

حرکت بالانس باعث می‌شود خون سرشار از اکسیژن به صورتتان برسد. تقویت گردش خون کمک می‌کند چین و چروک‌ها کم‌عمق‌تر شده و عضلات صورت سفت شوند


ورزش کنید و عرق بریزید

عرق کردن حفره‌های پوست را باز می‌کند، مخصوصاً حفره‌های پوست صورت. ورزش غیرهوازی مانند بدنسازی که ضربان قلبتان را بالا نبرند و عرقتان را درنیاورند از این جهت کمکی به شما نمی‌کنند. بیشتر روی ورزش‌های هوازی تمرکز کنید مثلاً شنا، دو، تنیس و پیاده روی؛ این فعالیت‌ها ضربان قلبتان را دست کم به مدت 20 دقیقه در طیف هدف نگه می‌دارند. اندورفین ترشح شده باعث می‌شود پوستتان تا ساعت‌ها شفاف و درخشان بماند.

یوگای صورت انجام دهید

در یوگای سنتی چند حرکت وجود دارد که عضلات صورت را تمرین می‌دهد. یادتان باشد که داشتن عضلات قوی، از پوست نیز حمایت می‌کند. برای عضلات دور گردن، دهان خود را تا جایی که می‌توانید باز کنید و زبانتان را هم تا جایی که ممکن است بیرون بکشید؛ سه ثانیه نگه دارید و هشت بار تکرار کنید. برای خطوط پیشانی و چین و چروک‌های گوشه‌ی چشم، ابروها را تا جایی که می‌توانید بالا ببرید و پنج ثانیه نگه دارید.

لبخند بزنید

بله به همین سادگی! مطالعات علمی نشان داده لبخند زدن باعث تقویت سیستم ایمنی شده و به برطرف شدن استرس کمک می‌کند، بنابراین حتی اگر حال و حوصله ندارید یا ناراحتید خودتان را مجبور به لبخند زدن کنید.

منبع: https://article.tebyan.net/445333/%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF



طبقه بندی: علم تمرین، فیزیولوزی ورزشی، ورزش همگانی،
برچسب ها: زیبا، ورزش، نحوه،

تاریخ : چهارشنبه 22 اسفند 1397 | 11:20 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات

به مناسبت اول تا هفتم اسفند؛ هفته ملی سلامت مردان

مردان فعال‌تر، مردان سالم‌تر

همه ساله در هفته آغازین اسفندماه باهدف اطلاع‌رسانی و حساس‌سازی گروه‌های مختلف جامعه در مورد اولویت‌های سلامت مردان به عنوان نیمی از جمعیت کشور، هفته ملی «سلامت مردان ایران» برگزار می‌شود.
سلامت مردان
به گفته مدیرکل دفتر سلامت جمعیت، در استمرار برنامه ترویج فعالیت جسمانی در مناسبت‌های ملی سلامت طی 2 سال اخیر و با توجه به برنامه عمل سازمان جهانی بهداشت برای کاهش کم‌تحرکی به میزان 15 درصد تا سال 2030 میلادی با شعار «مردم فعال‌تر، برای جهانی سالم‌تر» در سال جاری نیز موضوع ترویج تحرک و فعالیت جسمانی به عنوان محور اقدامات هفته مذکور انتخاب شده است. 3 گروه اصلی هدف شامل جامعه مردان کشور و خانواده‌های آن‌ها، مدیران حوزه‌های مختلف، مدیران سلامت و ارائه‌دهندگان خدمات سلامت (اعم از پزشکان، پرستاران و کارکنان بهداشتی) هستند.

دکتر سید حامد برکاتی خاطرنشان کرد: «باید ضمن تأکید بر نقش تحرک و فعالیت بدنی در سلامت جامعه و وظیفه ارائه‌دهندگان خدمات سلامت در آموزش و مشاوره برای بهبود فعالیت جسمانی گروه‌های هدف، اقدامات برنامه‌ریزی شده همه جانبه توسط مدیران حوزه‌های مختلف برای دستیابی به محیط زندگی، کار و تحصیل حامی فعالیت جسمانی در راستای شعار «مردان فعال‌تر، مردان سالم‌تر» انجام شود.»

عناوین و محورهای اطلاع‌رسانی و آموزش در روزهای هفته ملی سلامت مردان ایران در سال 97:

* چهارشنبه اول اسفند: مردان فعال و بهره‌وری در محیط کار دوستدار فعالیت بدنی
* پنجشنبه دوم اسفند: نقش مستقیم و غیرمستقیم فعالیت جسمانی در پیشگیری و درمان بیماری‌های غیرواگیر، واگیر، سلامت روانی و اجتماعی.
* جمعه سوم اسفند: پدران، مشوق فعالیت جسمانی پسران و سایر اعضای خانواده
* شنبه چهارم اسفند: شهر دوستدار فعالیت جسمانی (پیاده‌روی/ دوچرخه‌سواری و...)
* یکشنبه پنجم اسفند: ایمنی و استاندارد در فعالیت‌های ورزشی
* دوشنبه ششم اسفند: مردان جوان فعال‌تر، عملکرد تحصیلی بالاتر
* سه‌شنبه هفتم اسفند: زندگی طولانی‌تر برای سالمندان و بیماران فعال.

«ورزش» روشی بسیار مؤثر برای احساس نشاط و حفظ آرامش است که قطعاً انسان طالب آن خواهد بود. این موضوع به‌خصوص در محیط کار و مواجهه با استرس‌های شغلی اهمیت فوق‌العاده‌ای پیدا می‌کند. جالب اینکه تحقیقات نشان می‌دهد کارمندانی که تمرینات جسمانی را در برنامه زندگی خود گنجانده و مدتی را هنگام انجام کار به ورزش می‌پردازند، بازدهی و موفقیت شغلی بهتری احساس می‌کنند.
پرهیز از بی‌تحرکی و ورزش در محیط کار همچنین موجب کاهش تنش‌های عصبی می‌شود و زمینه‌ای است تا کارمندان بهتر بتوانند با ناکامی و عدم موفقیت روبرو شوند و وضعیت روانی شاداب‌تری کسب کنند. از طرفی، ورزش عامل جدی محرک مغز است و در تقویت روحیه کار گروهی و رشد فردی مؤثر خواهد بود. انجام تمرینات ورزشی منظم به کاهش استرس و اضطراب و همچنین حفظ سلامت جسمی و روانی کمک می‌کند. علاوه بر این ورزش در محیط کار، ارتباط بین کارمندان را تقویت می‌کند و تأثیر مثبتی در روابط آن‌ها دارد.

نقش مستقیم و غیرمستقیم فعالیت جسمانی در پیشگیری و درمان بیماری‌های غیرواگیر، واگیر، سلامت روانی و اجتماعی

یکجانشینی یکی از مهم‌ترین عوامل زمینه‌ساز ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی است، به‌طوری که افراد بی‌تحرک تقریباً 2 برابر جمعیت فعال در معرض خطر این بیماری‌ها هستند. گنجاندن منظم فعالیت‌های جسمانی تا میانسالی و سالمندی به‌طور قابل توجهی می‌تواند خطر فوت ناشی از این بیماری‌ها را کاهش دهد. ورزش همچنین عامل محافظی در برابر برخی سرطان‌هاست. برای مثال تأثیر آن در پیشگیری از سرطان کولون قابل توجه است، چنانکه این زمینه خطر را تا 60 درصد کاهش می‌دهد.

علاوه بر سلامت جسم نمی‌توان از تأثیر تمرینات جسمانی بر سلامت روانی نیز غافل بود. ورزش منظم باعث پیشگیری از بروز اختلالات اضطرابی و افسردگی در سنین مختلف، مقابله با استرس، بهبود توانایی‌های ذهنی و کاهش خطر زمینه بیماری آلزایمر و دمانس‌ها می‌شود


یکی دیگر از معضلات جدی سلامت جوامع، دیابت است. بر این اساس همواره بر اصول شیوه زندگی سالم برای پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع 2 تأکید می‌شود. در این زمینه تأثیر محافظتی فعالیت جسمی در پیشگیری از دیابت حتی در سطح فعالیت‌های متوسط زندگی روزمره مانند پیاده‌روی کاملاً بارز است. البته انجام تمرینات جسمانی منظم در مبتلایان به دیابت نوع 2 تأثیرات مثبتی بر متابولیسم گلوکز و کنترل برخی ناراحتی‌های قلبی مرتبط با این بیماری دارد. اضافه وزن که امروزه به عنوان عامل زمینه‌ساز اغلب از بیماری‌های جدی مطرح است در بسیاری افراد علتی جز بی‌تحرکی ندارد. تغییر شیوه زندگی به صورت مدرن به دلیل استفاده مداوم از وسایل نقلیه، آسانسور، بازی‌های رایانه‌ای و... باعث شده فعالیت و تحرک بیش از پیش کم شود.
جالب اینکه ورزش تأثیر جدی در افزایش تراکم مواد معدنی استخوان‌ها دارد و در نتیجه یکی از عوامل پیشگیرانه از بروز پوکی استخوان است.

علاوه بر نقش ورزش در پیشگیری از بیماری‌های مزمن، شیوه زندگی پُر تحرک به دلیل تقویت سیستم ایمنی بدن تأثیر قابل توجهی در مقابله با بیماری‌های واگیر مانند آنفلوانزا نیز دارد، به‌طوری که چنین افرادی پس از ابتلا، زودتر بهبود می‌یابند.

علاوه بر سلامت جسم نمی‌توان از تأثیر تمرینات جسمانی بر سلامت روانی نیز غافل بود. ورزش منظم باعث پیشگیری از بروز اختلالات اضطرابی و افسردگی در سنین مختلف، مقابله با استرس، بهبود توانایی‌های ذهنی و کاهش خطر زمینه بیماری آلزایمر و دمانس‌ها می‌شود. همچنین وضعیت بیماران مبتلا به اختلالات روان‌شناختی را بهبود می‌بخشد، نیاز آن‌ها را به مصرف دارو کم می‌کند و نگرش مثبت آن‌ها را نسبت به خود و جامعه تقویت خواهد کرد.

پدران، مشوق فعالیت جسمانی پسران و سایر اعضای خانواده

بی‌شک والدین اولین الگوی فرزندان در رشد عاطفی، اجتماعی و فرهنگی هستند و ایجاد علاقه و انگیزه برای ورزش و دوری از شیوه زندگی بی‌تحرک را نیز نمی‌توان در این زمینه مستثنا دانست. واضح است در خانواده‌ای که تفریح پدر به عنوان رکن اصلی خانواده تنها به تماشای تلویزیون، سرگرمی در شبکه‌های اجتماعی و بازی‌های گوشی همراه خلاصه می‌شود، کودک مجالی برای الگوبرداری درست در زمینه ورزش نخواهد داشت. از طرفی، ترغیب کودکان و نوجوانان به انجام فعالیت‌های ورزشی تنها با ثبت‌نام آن‌ها در کلاس‌های ورزشی کفایت نمی‌کند، بلکه اختصاص ساعاتی در هفته برای بازی‌های گروهی و فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی روزانه حتی برای خرید و گردش در طبیعت مصداق‌های عینی در این زمینه خواهد بود.
بچه‌ها عاشق بازی و سرگرمی هستند و معمولاً علاقه دارند با پدر کشتی بگیرند، مسابقه دو بگذارند و توپ بازی کنند. پس فقط کمی خلاقیت و هوشمندی کافی است تا استعداد و علاقه بچه‌ها شناسایی شده و ورزش به شکل بازی، مرتب انجام شود. به این ترتیب کودک به دلیل احساس آرامش از همراهی، به تدریج به تمرینات منظم ورزشی علاقه‌مند می‌شود. بازی‌های خانوادگی علاوه بر اینکه همه را از بی‌تحرکی و رخوت جدا می‌کند، اعضای خانواده را در یک سطح کنار یکدیگر قرار می‌دهد و کودک احساس ارزشمندی پیدا می‌کند که تأثیر مثبتی بر زندگی شخصی وی خواهد داشت. از طرفی، دوچرخه‌سواری، دویدن در پارک یا بازی‌های خانوادگی فرصت مناسبی است تا بسیاری از ارزش‌های تربیتی مانند همکاری متقابل، ارتباط سازنده، تلاش و... به کودکان آموخته شود که قطعاً برای پدران با دغدغه‌های فراوان مجالی مغتنم خواهد بود.

شهر دوستدار فعالیت جسمانی

چند سالی است که وسایل نقلیه به عنوان مهم‌ترین عامل آلودگی هوا در جوامع شناخته می‌شوند. از زمان ورود اتومبیل و استفاده از سوخت‌های فسیلی، بسیاری از جنبه‌های زندگی انسان راحت‌تر و در دسترس‌تر بوده اما افراط در این مسئله امروز چالش سلامت عنوان می‌شود. برای مقابله با این عوارض منفی بر سلامت و اقتصاد جوامع، بهترین و مؤثرترین راهکار، محدودیت مصرف خودروهای شخصی است. در این زمینه باید توجه داشت استفاده از دوچرخه کنار فواید کاهش آلودگی هوا، مزایای فردی نیز دارد که عبارت‌اند از:
* رکاب زدن فعالیت جسمانی مداوم و ارزان‌قیمتی است. دوچرخه‌سواری در هر سنی برای پیشگیری از بسیاری از بیماری‌ها به‌خصوص ناراحتی‌های قلبی- عروقی و اضافه وزن مفید است. همچنین دوچرخه‌سواری امید به زندگی را در عین حفظ سلامت افزایش می‌دهد.
* دوچرخه وسیله‌ای سریع برای عبور از خیابان‌های شلوغ و دوری از ترافیک است.
* دوچرخه مقرون به‌صرفه‌ترین وسیله نقلیه است زیرا نیاز به سوخت، هزینه‌های استهلاک بالا و بیمه ندارد و مبلغ پارکینگ نیز بسیار کمتر از اتومبیل است.
* هر فردی با دوچرخه کاملاً مستقل است و به راحتی می‌تواند در خیابان‌های مختلف بدون محدودیت ترافیکی یا قوانین راهنمایی رانندگی تردد کند.
البته تشویق مردم به استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری قطعاً نیازمند بهبود زیرساخت‌های شهری مانند بازسازی پیاده‌روها و مسیرهای عبور دوچرخه، اختصاص ایستگاه‌های کرایه دوچرخه و... خواهد بود.

ایمنی در فعالیت‌های ورزشی

تصمیم برای فعالیت‌های جسمانی و گنجاندن ورزش در برنامه روزمره علاوه بر انگیزه قوی، نیاز به توجه اصولی دارد که ضامن امنیت و ایمنی در ورزش خواهد بود:
1- پیش از شروع شتاب‌زده یک رشته ورزشی و ثبت‌نام در باشگاه ورزشی، گنجاندن تمرینات ساده‌ای مانند پیاده‌روی در پارک و دوچرخه‌سواری در برنامه روزمره لازم است. به این ترتیب بدن برای دوری از بی‌تحرکی و رخوت آماده خواهد شد.
2- گرم کردن بدن پیش از شروع تمرین جدی ورزشی به پیشگیری از آسیب‌های عضلانی کمک می‌کند که مدت توصیه‌شده 10 دقیقه خواهد بود.
3- استفاده از تجهیزات مناسب و استاندارد ورزشی برای جلوگیری از آسیب‌های جسمی بسیار مهم است.
4- در صورت تمایل به آموزش رشته ورزشی جدید، مهارت‌های لازم باید به تدریج کسب شود.

مردان فعال‌تر، عملکرد تحصیلی بالاتر

تا به حال مطالعات بسیاری در مورد تأثیر مثبت فعالیت جسمانی و ورزش بر موفقیت تحصیلی جوانان انجام گرفته است. یکی از این بررسی‌ها نشان می‌دهد دانش‌آموزان و دانشجویانی که ورزش را به طور منظم در زندگی روزمره خود گنجانده‌اند، بازده تحصیلی بالاتری نسبت به همسالان بی‌تحرک خود دارند. جالب اینکه چنین تأثیری در پسران بسیار بالاتر از دختران است؛ 42 درصد در مقایسه با 28 درصد.
در واقع، ورزش سبب تقویت احساس تعلق و وفاداری نسبت به محل تحصیل و انگیزه بیشتر برای درس خواندن می‌شود و از طرفی، ارزش‌های زندگی، اعتماد به نفس، سلامت، استقلال و تلاش برای موفقیت تحصیلی افزایش می‌یابد.
تأثیر دیگر اینکه شرکت در تیم‌های ورزشی در سنین نوجوانی گرایش به مصرف سیگار و مواد مخدر و همچنین ایده‌های خودکشی را کاهش می‌دهد. این گروه همچنین از احساس نشاط و آرامش درونی بیشتری لذت می‌برند.

زندگی طولانی‌تر برای سالمندان

سالمندی با مشکلات متعدد جسمی مانند تحلیل قدرت عضلانی و توده استخوانی، تصلب شریان، آسیب‌دیدگی مفاصل و... همراه است. حال آنکه انجام تمرینات ورزشی فواید بسیاری برای سالمندان دارد که باعث بهبود کیفیت زندگی، طول عمر و حتی پویایی و نشاط آن‌ها می‌شود. البته این تأثیرات در مورد توانایی‌های ذهنی و شناختی نیز کاملاً تأیید شده است. از طرفی، باید توجه داشت سالمندی به معنای بی‌تحرکی و در منزل ماندن نیست. همه سالمندان با توجه به شرایط جسمانی خود و سابقه فعالیت‌های بدنی گذشته می‌توانند تحت نظر پزشک به تمرینات جسمانی بپردازند. هیچ ورزشی را نمی‌توان برتر دانست و بر اساس وضعیت فرد می‌تواند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، دو، تمرینات استقامتی، شنا و... را در برگیرد.
ورزش تأثیر انکارناپذیری در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به آسم، پوکی استخوان، روماتیسم، ضعف عملکرد قلب، پرفشاری خون و دیابت دارد. حتی تأثیر ورزش در سرطان نیز کاملاً تأیید شده است. در مورد این بیماری، خستگی و افزایش وزن شایع‌ترین عوارض شیمی‌درمانی است که تمرینات ورزشی در کنترل آن‌ها بسیار نقش دارند. به این ترتیب توانایی سیستم قلبی و تنفسی بیمار نیز بهبود می‌یابد. همچنین اختلالات خواب فرد بسیار بهتر می‌شود و حتی مقابله با بیماری و روند درمان نیز به‌طور قابل توجهی پیشرفت خواهد داشت.

منبع: هفته نامه سلامت



طبقه بندی: طب ورزشی،
برچسب ها: مردان، فعال، ورزش، سلامتی،

تاریخ : چهارشنبه 22 اسفند 1397 | 07:47 ق.ظ | نویسنده : سالارنسب امید | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic